Happy Birthday Mammie · Moniek Kramer, Bellevue Lunchtheater

Amsterdam, 12-02-2015. Beeld uit de voorstelling

Foto: Leo van Velzen.

Brave voorstelling blijft keurig binnen de lijntjes
Gezien: 14 februari, Theater Bellevue (Amsterdam)
★★★☆☆

Stomverbaasd staan ze in de deuropening. Met bloemen – ‘Strak in de knop, daar houdt Mammie van’ – en een kitscherige, ingelijste foto van een vrouw op leeftijd. Van Mammie zelf ontbreekt elk spoor. Happy Birthday Mammie heet de lunchvoorstelling die Moniek Kramer schreef en regisseerde.

In een onpersoonlijke, spaarzaam ingerichte woon- annex slaapkamer wacht een middelbaar echtpaar (dochter en schoonzoon) tevergeefs op de terugkeer van Mammie. In verveelde, alledaagse conversatie sluimert onuitgesproken verdriet en paranoïde angst.

Zij (gespeeld door Raymonde de Kuyper) is de vleesgeworden hysterie. Elke zin is even belangrijk en meeslepend. Smeuïg en met veel valse lucht slingert ze als een verwend kind tussen irritant en aandoenlijk. Hij (Raymond Thiry) is in al zijn gelatenheid haar absolute tegenpool. Waarschijnlijk is hij daardoor ook de enige persoon die ooit een huwelijk met haar vol kan houden.

Kramer weet in haar tekst te verrassen met aardige taalvondsten en rake observaties. De Kuyper ontroert als ze zich druk maakt over het handschrift van een andere vrouw: ‘Zo gelijkmatig, zo hielenlikkerig netjes.’ Maar de voorstelling blijft wel erg lang hangen in die alledaagse, gekunstelde gesprekjes. De Nederlandse Spoorwegen, een zoemende vlieg, een nieuwe hoed: het verhaal ontvouwt zich mondjesmaat, maar het blijft steeds keurig binnen de lijntjes.

Op het eind, in een schreeuwerige ontknoping die helaas qua vorm spannender is dan qua inhoud, worden in rap tempo de spaarzame vragen die het stuk heeft opgeworpen beantwoord. Zo eindigt deze wat brave voorstelling zonder dat de toeschouwer nog ergens naar hoeft te gissen.