Nijntje viert feest – Senf theaterpartners

ua-nijntje-viert-feest-leo-van-velzen-720x250.jpgNijntje viert jubileum met compilatie van drie musicals
Gezien: 22 februari 2015, TivoliVredenburg (Utrecht)
★★★☆☆

De konijnen doen het niet, constateren drie mannen aan het begin van de musical Nijntje viert feest. Er is geen beweging in te krijgen. Gelukkig heeft één van hen een handleiding. De konijnen reageren pas als er muziek is. Toevallig staat daar een piano, een drumstel en een bas. Het belooft een muzikale middag te worden.

Het is feest, vertelt nijntje (Karin Bos), die niet veel later letterlijk uit de lucht is komen vallen. Het is namelijk zestig jaar geleden dat Dick Bruna het inmiddels iconische konijn voor het eerst tekende. Reden voor een feestje.

Het decor van Arno Bremers doet meteen aan Dick Bruna denken. Een groene, glooiende grasvlakte onder een blauwe lucht met een ronde zon. Eenvoudige vormen en levendige kleuren. De acteurs dragen grote konijnenoren en wisselen regelmatig van kostuum. Het is niet eenvoudig om nijntje, die we alleen frontaal en met een kruisje als mond kennen, te spelen. Maar met haar open speelstijl en plezierige onderonsjes met de kinderen, komt Bos aardig in de buurt.

Nijntje viert feest is een compilatie van liedjes uit de drie eerdere musicalproducties die Senf theaterpartners over nijntje bracht. Joop Stokkermans componeerde vrolijke melodieën bij de liedteksten van Ivo de Wijs. De voorstelling kent twee nieuwe nummers, waarvoor Henny Vrienten de muziek schreef: de knallende afsluiter nijntje blijft en het wat vergezochte tour de france. De verwijzingen naar de start van de Tour in Utrecht verderop dit jaar zijn moeilijk te rijmen met de leefwereld van nijntje. Waar bij de verhalen over nijntje de kracht juist in het tijdloze zit, valt de actualiteit van dit lied echt uit de toon.

Het feest waar nijntje aan het begin naar verwijst, moeten we niet te letterlijk nemen. We volgen nijntje naar het strand, haar eerste schooldag, tijdens de zomervakantie. Alles draait om de verwondering en het plezier van leren en ontdekken. Zo nu en dan komt het dagboek van nijntje terug, dat als een rode draad de boel een beetje bij elkaar houdt, maar daar heeft regisseur Bruun Kuijt zich verder niet al te veel zorgen om gemaakt. De dialogen die hij schreef om de liedjes aan elkaar te rijgen zijn weliswaar spitsvondig en grappig, maar staan niet in dienst van een groter verhaal.

“Je moet niet steeds ‘en toen, en toen, en toen’ zeggen als je iets vertelt,” legt nijntjes vriendin nina (Maria Hengst) uit. Waarop nijntje voortaan consequent ‘en vervolgens’ gaat gebruiken. En de voorstelling doet eigenlijk hetzelfde. Het kabbelt vrolijk van het begin naar het eind. De kinderen vermaken zich wel degelijk, ze lachen en zingen wat af, maar het lijkt alsof iets meer rode draad de kinderen soms ook iets meer naar het puntje van hun stoel had getrokken.

(Foto: Leo van Velzen)