Romeo & Julia – Het Zuidelijk Toneel

Romeo-Julia-HZT-foto-Phile-Deprez-435x300Veel kleuren, maar ze willen niet erg mengen
Gezien: 12 maart 2015, Theaters Tilburg
★★☆☆☆

Het toneelbeeld is uitbundig. Grote, kleurrijk beschilderde doeken en panelen, een badkuip vol met flessen drank, een gigantische houten vogelkop. Pascal Leboucq inspireerde dit indrukwekkende decor op Berlijnse vrijplaatsen: openbare ontmoetingsplekken die door grote groepen kunstenaars constant veranderen. Behalve het onstuimige decor zijn er soundscapes, lichtshows, een rookmachine en een live band. Dit zou zo maar eens feestelijk kunnen worden.

Er zitten interessante, eigentijdse invallen in deze bewerking. Neem de scene waarin Julia (An Hackselmans) en haar vriendin Laura (Eva Meijering) hun opvattingen over liefde en seks aan elkaar toetsen. Laura is van de vrije liefde en vrijblijvende seks en staat daarmee lijnrecht tegenover Julia. In een krachtige dialoog worden de personages ineens helemaal in onze tijd geplaatst.

Maar veel van dat zit er niet in. In zijn eerste grotezaalregie houdt Lucas de Man het publiek voornamelijk op afstand. Grote emoties, waarbij de taal van Shakespeare floreert, worden vaak erg cynisch gebracht. De voorstelling kent bovendien een flink aantal dramatisch oninteressante scènes (bijvoorbeeld een bijna tien minuten durend optreden van de band) en uitgerekte, flauwe grappen (Laura die, haar hoopvolle sekspartner ten spijt, minutenlang blijft roepen dat ze bijna klaarkomt).

De Man brengt het allemaal aan: groots en meeslepend spel, transparante, op het publiek gerichte scènes, kluchtachtige situaties, een mini-concert, audiovisueel spektakel. Hij heeft alleen niet de juiste balans weten te vinden. Het is een opeenstapeling van kleuren die niet wil mengen.

Zoals een Berlijnse vrijplaats een warboel is van verschillende stromingen en stijlen, is deze regie er één die alle kanten op wappert.

(Foto: Phile Deprez)