Anne Breure: ‘Als ik iets in beweging wil zetten moet ik hier beginnen’

Foto: Friso Keuris

Foto: Friso Keuris

Anne Breure (1988) werd in november aangesteld als artistiek directeur van het Veem Huis voor Performance (voorheen: Het Veem Theater). Ze vindt het belangrijk om de functie van kunst en theater te bevragen en te rechtvaardigen. In The Curators’ Piece gebeurt dat heel concreet.

The Curators’ Piece is ontwikkeld door de Kroatische kunstenaars Tea Tupajic en Petra Zanki. Het is een rechtszaak tegen de kunst. De aanklacht: kunst heeft gefaald de wereld te redden.” Een keur aan curatoren – programmeurs en artistiek leiders van theaters en festivals – nemen om de beurt plaats op het beklaagdenbankje en verdedigen de kunst.

De performance vindt plaats in samenwerking met Nieuwe Grond, het randprogramma van het Nederlands Theater Festival dat afgelopen donderdag van start is gegaan. Tijdens het festival creëert Nieuwe Grond een uitgebreid platform voor debat en nieuwe visies.

“Welke rol speelt kunst in onze samenleving, welke rol kan ze spelen en welke rol moet ze spelen? Ik denk dat het belangrijk is dat de kunstsector zichzelf bevraagt.”

Breure studeerde in 2011 af aan de mimeopleiding van de Amsterdamse Theaterschool – gelijktijdig werden de bezuinigingen aangekondigd. Haar afstudeerwerk was gebaseerd op Het gele huis, een schilderij van Vincent van Gogh uit 1888. “Hij wilde daar met kunstenaars samen leven, wonen, werken, nadenken over wat kunst dan is en hoe we dat dan samen doen.” Breure bouwde haar eigen variant van Het gele huis, dat achtenveertig uur op het Marie Heinekenplein stond. “Ik wilde niet alleen kunstenaars samen brengen, maar ook andere mensen, bijvoorbeeld uit de politiek of de wetenschap.” Na haar afstuderen is Breure onder andere voor het Europees Parlement in Brussel gaan werken, om ten slotte een master Arts and Politics in Londen te doen. “Toen dacht ik: ik moet terug naar Nederland. Als ik iets in beweging wil zetten moet ik hier beginnen.” Ze ging als artistiek directeur bij het Veem aan de slag.

“Zodra je in een instituut stapt, stap je meteen in een bepaald stramien. Het gaat erom hoe je je daartoe verhoudt. Ik probeer hier steeds een ruimte te creëren om het gesprek tussen kunstenaar en publiek vorm te geven en op te rekken. En ik probeer de schakel te maken naar de maatschappij. Waar staat het Veem in Amsterdam en hoe geef ik dat vorm?”

“Dat zijn grote vragen, maar tegelijkertijd hebben we het daar dag in dag uit over. Daar gaat The Curators’ Piece ook over: dat je jezelf juist die grote vragen moet blijven stellen.”

“Eén van de vragen die opgegooid kan worden is: werk je voor de kunstenaar, of werk je voor het publiek? Ik werk voor de kunst, en daar zijn beiden voor nodig. Het Veem heeft een ontzettend sterk fundament en heeft de afgelopen dertig jaar altijd dat experiment gehad: vanaf het begin, toen het een krakersplek was, tot het zich ontwikkelde naar een theater en een plek voor performancewerk. Ik heb een enorme hang om de deuren open te zetten.”

Dat is één van de belangrijkste koerswijzigingen die Breure in het Veem heeft doorgevoerd. “Kunstenaars laten in ons huis verschillende manieren zien van hoe we naar de wereld kunnen kijken. Het is heel specifiek wat we doen, maar ik geloof heilig in de noodzaak daarvan. Die flexibele manier van kijken moet in andere domeinen doorvloeien. Het is hier een soort laboratorium, een experimentele vloer, waarin we politiek en ethiek bevragen. Om dat door te laten vloeien is een infrastructuur belangrijk.” Die is Breure steeds meer aan het aanleggen. Onder meer door samen te werken met Nieuwe Grond, maar ook bijvoorbeeld met het Stedelijk Museum. “Ik denk steeds: wat zijn de paden hiertussen? Samenwerken zie ik soms als een soort megafoon. Wij zijn de stem en met dit grote instituut krijgen we een megafoon, waardoor we een veel groter bereik hebben.” Maar Breure doet geen concessies aan vorm of inhoud, puur om een groter publiek te genereren. “Ik geloof juist in de specificiteit van ons huis.”

“Ik denk dat we op een punt beland zijn waarop we opnieuw onze waarden aan het bepalen zijn.” Ze gelooft dat er een enorme nood en verantwoordelijkheid gevoeld wordt bij haar generatie om zichzelf te bevragen en te verantwoorden. “Het is mooi dat ik nu de ruimte heb om dat gesprek los te maken.”

[The Curators’ Piece (A Trial Against Art) is zondag 6 september te zien in het Veem Huis voor Performance in het kader van TF/Nieuwe Grond.]