Total eclipse of the heart – Kassys

kassysGimmick die op veilig terrein van de belachelijkheid blijft
Gezien: 28 oktober 2015, Frascati
★★☆☆☆

Wat als we ons uitsluitend uitdrukken in songteksten van bekende popnummers? Liesbeth Gritter regisseerde een voorstelling die uitsluitend bestaat uit fragmenten van iconische poplyrics, geplaatst in alledaagse settingen. Het is een bekend trucje: ontdaan van context wordt ineens kraakhelder hoe melodramatisch en belachelijk veel liedteksten zijn. It’s a mad world.

Vier mannen (en een hond) willen barbecueën, een en ander gaat mis, er is ruzie en het wordt weer bijgelegd. Het verhaallijntje dat deze gimmick gestalte moet geven is flinterdun; het concept zelf te mager voor een voorstelling van ruim een uur.

Aan de acteurs ligt het niet. Gerardjan Rijnders, Harm van Geel, Vincent Brons en Peter Vandenbempt spelen (en zingen) vol overgave en zijn bij vlagen hilarisch. Ze strooien rijkelijk met droogkomische, uitgestreken gezichten tussen de regels door.

Er dan zitten er heus een aantal boeiende momenten in de voorstelling. Bijvoorbeeld wanneer Harm van Geel een grapje probeert met een grasmaaier (I want to ride my bicycle), dat in een gênant All by myself eindigt. Even lukt het met de compilatie aan songtekstfragmenten een echt scènetje neer te zetten. Maar het is een schrale oogst.

Want uiteindelijk gaat deze voorstelling ten onder aan zijn eigen concept. Gritter daagt zichzelf nergens uit voorbij te gaan aan alle belachelijkheid – maar blijft op veilig, en dus saai, terrein. Het is allemaal mijlenver verwijderd van een total eclipse of the heart, maar komt in de beste gevallen af en toe hoogstens een beetje in de buurt van een uitgemolken let me entertain you.