Lief en leed in het leven van de giraf · De Toneelmakerij

Foto: Sanne Peper

Foto: Sanne Peper

Bijzondere, rijke jeugdvoorstelling over volwassen worden
Gezien: 18 oktober 2015, Jeugdtheater de Krakeling (Amsterdam)
★★★★☆

Een levensgrote teddybeer die alsmaar loopt de vloeken. Tsjechov die ineens opduikt met een fles champagne en wat broodnodige perspectieven. Een meisje dat Giraf genoemd wordt en een spreekbeurt gaat doen over het lief en leed in het leven van de giraf.

Logischerwijs moet ze daarvoor wel naar Discovery Channel kunnen kijken. Maar haar vader is een werkloze acteur en haar moeder is dood. Daarom probeert ze de minister-president een wet te ontfutselen, die haar aan genoeg geld helpt om de rest van haar leven kabeltelevisie te kunnen kijken.

Dus samen met haar chagrijnige, scheldende en depressieve knuffelbeer (Peter van Heeringen) ontmoet Giraf (Yara Alink) panters, bankbedienden, politieagenten en uiteindelijk de premier (allemaal door Tjebbo Gerritsma), terwijl haar werkloze vader (Krisjan Schellingerhout) vanaf de bank op het voortoneel het geluidsdecor in elkaar draait. Op het volle draaitoneel een gestructureerde chaos – zoals de stad, zoals het leven.

Paul Knieriem regisseert deze fantasierijke en realistisch-rauwe tekst van de Portugese Tiago Rodrigues. De Toneelmakerij brengt daarmee een interessante jeugdvoorstelling naar Nederland, waarin rudimentaire vragen en existentiële dilemma’s voorbij komen. Het leven kan keihard zijn, maar onmogelijke doelen kunnen houvast bieden. Het is hilarisch en grof, en als Giraf uiteindelijk voor de vraag komt te staan of ze haar moeder weer in leven zou willen, wordt het ineens oprecht verdrietig.

Een voorstelling die zijn publiek niet bij de hand neemt, maar keihard confronteert met belangrijke thema’s. Thema’s die soms misschien net iets te ver weg liggen – en daarmee ongetwijfeld een hoop in werking zetten.

Want zo werkt dat met volwassen worden.