Het schaap Veronica – NTJong

Foto: Bowie Verschuuren

Foto: Bowie Verschuuren

Montage van verzen die op de den duur wat in herhaling valt
Gezien: 22 oktober 2015, Koninklijke Schouwburg Den Haag
★★★☆☆

Halverwege de vorige eeuw verschenen in deze krant de eerste gedichten van Het Schaap Veronica: in zevenvoetige jamben nam Annie M.G. Schmidt de benauwende kleinburgelijkheid en hypocrisie van het land op de hak – waar het schaap Veronica eigenwijs, ongehoorzaam en nieuwsgierig doorheen dartelt. De verzen zijn inmiddels tot cultureel erfgoed verworden.

In een uitgestreken wit decor vol deuren, luikjes, een touwladder en een reusachtig theekopje – een sterk decor van Roos Veenkamp – kijkt Willemijn Zevenhuizen met grote ogen om zich heen en blaat stellig de zaal in. Ze speelt haar rol als schaap met een ongeremde onbevangenheid en volop stoute neigingen. Kinderen zullen zich daar ongetwijfeld in herkennen. Michiel Bijmans en Eva Zwart (de dames Groen) en Titus Boonstra (de dominee) geven met vet aangezet spel op hilarische wijze de belachelijkheid van de grotemensenwereld weer.

Deze jeugdvoorstelling bestaat voornamelijk uit een montage van gedichten van Het Schaap Veronica. De taal heeft absoluut de hoofdrol. Regisseur Noël Fischer heeft niets herschreven. Maar binnen die restrictie zoekt ze naar speelsheid en theatraliteit. Een nobel streven dat niet altijd even sterk uitpakt.

Want Fischer ontkomt niet aan de valkuil van dit concept: de voorstelling valt qua ritme al snel in herhaling. De live muziek van Jolle Roelofs verandert daar niets aan. Het is fijn wanneer er een uitstapje wordt gemaakt naar andere verzen, bijvoorbeeld met De Bienekebolders. Dan wordt het qua inhoud, taal en vooral vorm even wat anders. Want vijf kwartier Veronica is voor het jonge publiek wel een pittige kluif.