De drievingerige luiaard – Van der Vlugt & Co

luiaard
Op de koffie bij de Van der Vlugts
Gezien: 15 april 2016, Goudse Schouwburg (Gouda)
★★★☆☆

Van der Vlugt & Co namen de gelegenheid te baat om een nieuwe term in de programmaboekjes te introduceren: de concertvertelling. Een voorstelling waarbij taal en muziek evenredig verantwoordelijk zijn voor het vertellen van een verhaal.

Acteur Bram van der Vlugt neemt het gedeelte ‘vertelling’ voor zijn rekening, en qua ‘concert’ heeft hij zijn kinderen Floris (sax en klarinet) en Hester (viool) en huisvriend Lucas Dols (contrabas en composities) bij zich. ‘Ik raak de gevoelige snaar, en de muziek vertelt het verhaal.’

In eerste instantie is het allemaal maar wat gezellig. Vader Van der Vlugt babbelt er ontspannen op los, hij vertelt een niet erg boeiende anekdote van een vakantie met de kinderen, gooit er zo nu en dan een kindergedichtje doorheen, en met de muziek erbij wanen we ons helemaal op de koffie bij de Van der Vlugts.

Interessant wordt de voorstelling pas halverwege, als Van der Vlugt vertelt over zijn eigen jeugd, waarin hij gedurende de oorlogsjaren in Den Haag getuige was van het ‘Vergeten Bombardement’ op 3 mei 1945 in de Haagse wijk Bezuidenhout, waar kleine Bram opgroeit. In dit gedeelte ontpopt Van der Vlugt zich als vaardig verteller, in een beeldend en spannend opgebouwd verhaal, waar de taal bovendien prachtig de dialoog met de muziek aangaat.

De voorstelling wordt afgewisseld met korte gedichtjes van diverse schrijvers: een dag uit het leven van een eendagsvlieg, een oester met een gesloten karakter, een drievingerige luiaard. Het maakt de avond nodeloos zoet. En waarom openen met zo’n particuliere vakantie-anekdote zonder pointe? Misschien om een familiaire sfeer te scheppen? Niet nodig. De Van der Vlugts (en aanhang) sluit je zonder al deze omwegen in je hart. En met zijn guitig-ondeugende blik en zijn rustige vertelstem hoeft Bram van der Vlugt zich echt niet in allerlei bochten te wringen om sympathie van de zaal te winnen.