Rampscenario – Gusta Geleijnse

Foto: Hugo Schuitemaker

Foto: Hugo Schuitemaker

Een potpourri aan vormen en speelstijlen
Gezien: 13 oktober 2016, Pllek (Amsterdam)
★★☆☆☆

Over veiligheid, schijnveiligheid en risico’s, wil theatermaker Gusta Geleijnse het met ons hebben. Rampscenario heet haar voorstelling. Ondertitel: wat ben jij tijdens een ramp, held of lafaard? Ze goot dit vraagstuk in een theatrale montagevoorstelling, waarmee ze de rest van deze maand in Pllek staat, in Amsterdam Noord.

Het gaat alle kanten op, maar tegelijkertijd gebeurt er niet zo veel in deze voorstelling. Geleijnse spreekt haar publiek rechtstreeks aan, haalt filosofen aan en vertelt persoonlijke anekdotes die allemaal betrekking hebben op (natuur)rampen en veiligheid. Dat wordt afgewisseld met matig uitgewerkte scènetjes: een overstroming bij haar huis aan de Durgerdammerdijk bijvoorbeeld, gevolgd door een uitgerekte uiteenzetting over het overstromingsgevaar aldaar. Daarvoor heeft ze Joost Wentink meegenomen, die verkleed als politieagent bijna de voltallige voorstelling vanuit het publiek bekijkt. Verder doolt Judith Hazeleger met onbegrijpelijke motieven over het podium. Beiden voegen werkelijk niets toe aan Geleijnse’s verhaal.

En dat verhaal is er een van het warrige soort. Geleijnse heeft zich duidelijk vertild aan haar veelzijdige benadering van het materiaal. Rampscenario is een rommelige potpourri aan vormen en speelstijlen die nergens echt worden doorgevoerd. Ze heeft het over de douane, over natuurrampen, maar ook over bungeejumpen, over privacy, en passant citeert ze Nietzsche, vindt er een abstracte bewegingssequentie plaats of wandelt er een vrouw in boerka achter haar langs. Haar volledige huisraad staat op een verhoging en op een scherm is een animatie te zien van een overstroming.

Maar liefst twee dramaturgen hebben Geleijnse bijgestaan bij dit onderzoek, maar die hebben het niet weten te beteugelen. Haar persoonlijke benadering is niet specifiek genoeg om te beroeren, en de filosofische benadering niet diepgaand genoeg om te boeien. Rampscenario blijft veilig en sympathiek. Geleijnse’s uitgangspunten zijn interessant en haar thematieken relevant, maar uiteindelijk is het een ongefocust verhaal met bijzonder matig spel geworden.