Nachlass, pièces sans personnes – Rimini Protokoll

Foto: Samuel Rubio

Foto: Samuel Rubio

Wat zijn de sporen die je nalaat?
Gezien: 30 november 2016, DeSingel (Antwerpen)
★★★★☆

Wat blijft er over na je dood, welke sporen laat je na? Stefan Kaegi van Rimini Protokoll vroeg negen mensen na te denken over hun nalatenschap. Samen met scenograaf Dominic Huber ontwierpen ze elk een herinneringskamer.

Foto: Samuel Rubio

Foto: Samuel Rubio

Kamers zonder personen, luidt de ondertitel. Dat klopt, fysiek is er niemand aanwezig. Maar elke kamer ademt de aanwezigheid van de persoon of personen aan wie hij toebehoort. In de directeurskamer van Mr Wolfarth en zijn vrouw word je letterlijk aangesproken, er wordt je zelfs een glaasje water aangeboden. In een andere kamer bekijk je een leven aan foto’s – intussen mijmert de eigenaresse over de perceptie van tijd.

De een denkt aan vervlogen tijden, een ander wil zijn uitvaart tot in de details regelen. Niet alle personen worden achtervolgd door ziekte of ouderdom: de fanatieke basejumper Michael Schwery daagt de dood zelf regelmatig uit als hij van grote hoogtes naar beneden afdaalt.

Foto: Samuel Rubio

Foto: Samuel Rubio

De voorstelling houdt mooi balans tussen sentimentaliteit en lichtheid, tussen melodrama en aardsheid. Als bezoeker bepaal je zelf in welke volgorde je de kamers bezoekt. Soms beland je ergens alleen of met z’n tweeën, dan weer met een grote groep. Tussen de kamers door zal je af en toe een aantal minuten moeten wachten. Alleen, en tegelijkertijd samen met de andere onbekende wachtenden, in een wachtruimte vol deuren. En achter elke deur wacht onherroepelijk de dood. Maar ook: het leven dat de dood achterlaat.

Neem het ontroerende verhaal van de 68-jarige Nadine Gros. In ‘haar’ kamer vinden we een nagebouwd mini-theatertje. Ze wilde altijd zangeres worden, horen we. En nu, vlak voordat ze euthanasie gaat plegen, zal het dan eindelijk gebeuren. Het doek gaat open, het podium is leeg. Vanuit de luidsprekers zingt ze ons toe. Een zelfgebreide trui ligt roerloos op een stoel. Een ding wordt duidelijk: je nalatenschap na je dood, creëer je tijdens het leven. Doe daarmee wat je wilt.