South African Road Trip: Celebrating Life · Bos Theaterproducties

scenefoto1-691x296Langs die tuinpaadjie van my vader
Gezien: 20 maart 2017, Stadsschouwburg Utrecht
★★★☆☆

Ruim zeven jaar geleden bracht Bos Theaterproducties de première van Amandla! Mandela, de musical die onlangs nog werd hernomen en waarin een prominente rol was weggelegd voor het Zuid-Afrikaanse Khayelistha United Mambazo Choir. Twee jaar geleden toerde het koor wederom langs onze Nederlandse podia: South African Road Trip: a Tribute to Madiba was een eerbetoon aan Nelson Mandela, gesproken en gezongen op religieuze Xhosa-muziek. Ditmaal luidt de ondertitel Celebrating Life.

Khayelitsha United Mambazo Choir is een groep van zeven mannelijke zangers, die normaal gesproken hun geld verdienen met a capellazang in het toeristische havenkwartier van Kaapstad. Ze worden voor de gelegenheid aangevuld door Jitsvinger, een Zuid-Afrikaanse hiphopkunstenaar en storyteller. Ook vinden we Lungiswa Plaatjie en Nomapostile Nyiki op de vloer, twee zangeressen die we regelmatig achter onder andere marimba en djembé vinden, of dansend vooraan op het podium. Muzikant Dionys Breukers brengt het ensemble uiteindelijk op elf.

In een kleine anderhalf uur komen diverse Zuid-Afrikaanse nummers voorbij. Die zijn zowel uitbundig, ingetogen, breekbaar, als aanstekelijk; wat dat betreft verveelt deze voorstelling geen moment. Soms staan ze alle elf op de vloer, vrolijk dansend in een groepschoreografie, maar soms ook in een kleinere bezetting, voor wat meer rust en concentratie. Tegen de achterwand worden op groot scherm Zuid-Afrikaanse beelden, citaten en soms vertalingen van de zang vertoond.

De zang en muziek zijn kwalitatief en invoelbaar, maar de voorstelling mist een rode lijn die de avond bij elkaar houdt. Celebrating Life, het klinkt even breed als dat het uiteindelijk is, en dat is een gemis. Jitsvinger geeft de muziek zo nu en dan context, in een mix van Nederlands en Zuid-Afrikaans. Maar het is voor de concentratie van een zaalvoorstelling wel wat summier. Tegen het einde zingt het Khayelitsha United Mambazo Choir een Zuid-Afrikaanse variant van Het dorp van Wim Sonneveld. Sterk: het uitbundige Zuid-Afrikaans dat zich probeert te verhouden tot iets oer-Hollands. Zij nemen ons op hun beurt met deze voorstelling mee langs hun ‘tuinpad’, maar geven daar eerder een algemene dan een concrete invulling aan. Terwijl juist de specifieke verhalen achter de muziek, verteld door deze bijzondere groep mensen, deze uiteenlopende nummers nog meer betekenis hadden kunnen geven. Nu blijft de voorstelling hangen in een uitbundige, maar algemene schets van een Zuid-Afrikaanse reis.

South African Road Trip: Celebrating Life moet het hebben van de aanstekelijke, technisch knap uitgevoerde nummers, maar komt waarschijnlijk beter tot zijn recht op een poppodium dan in een schouwburgzaal. Want het goedbedoelde ‘Kom dansen, kom!’, is hier toch een beetje tevergeefs.

Foto: Raymond van Olphen