Coco Chanel – Ulrike Quade Compagnie / Jo Strømgren Kompani

Foto: Sanne Peper

Geabstraheerde momenten uit het leven van Coco Chanel
Gezien: 13 april 2017, Theater Bellevue (Amsterdam)
★★☆☆☆

Coco Chanel was een van de meest invloedrijke modeontwerpers van de vorige eeuw. Daarbij, of daardoor, was ze ook een behoorlijk markant figuur, die bewust een cultus om zichzelf creëerde. Ze groeide op in armoede, maar werd uiteindelijk symbool voor maakbaarheid en luxe.

Ulrike Quade maakt poppen- en objecttheater, en neemt daarbij ook zelf het ontwerp en de bouw van de poppen voor haar rekening. In deze voorstelling neemt Coco Chanel diverse verschijningsvormen aan, maar steeds zijn het ‘onaffe’ poppen, ver weg van het realisme (maar, leuk gevonden, wel bijna altijd voorzien van sigaret).

Deze voorstelling regisseert Quade samen met de Noorse dansmaker Jo Strømgren. Op de vloer Ester Natzijl, Ilija Surla en Indra Cauwels. Alle drie bespelen ze zowel poppen van Chanel als van de uiteenlopende personen om Chanel heen. Dat wordt uitstekend gedaan. Technisch is op deze voorstelling wat dat betreft niets aan te merken.

Maar het geheel mist een heldere focus. Binnen een consequent trage structuur komen schijnbaar willekeurige momenten uit het leven van de mode-icoon voorbij – werk, de mannen in haar leven, een oorlogsscène, haar dood – zonder dat die ergens samenkomen. Die momenten worden vervolgens in een soort hallucinant vacuüm geplaatst. Alles lijkt daarbij bovendien even belangrijk te zijn en wordt even bloedserieus gebracht.

In duistere toneelbeelden voltrekt zich dan de ene abstractie na de ander. Daarbij is de potentieel spannende wisselwerking tussen objecttheater en dans, die de samenwerking tussen Quade en Strømgren doet vermoeden, ook maar mondjesmaat interessant.

Elke scène is gebaseerd op wat biografische referenties uit het leven van Chanel, en dat wordt vervolgens zodanig geabstraheerd dat het alleen nog vorm is. Jammer dat die dynamiek nergens wordt doorbroken. Van enige stellingname van de kunstenaars lijkt totaal geen sprake te zijn. Zo blijft Coco Chanel, ondanks intrigerende beelden, per saldo een saaie voorstelling.