Mare – Vis à Vis

Foto: Anna van Kooij

Balanceren op de beschaving
Gezien: 29 juni 2017, Almeerderstrand (Almere)
★★☆☆☆

Door toedoen van de mens is de zeespiegel blijven stijgen, totdat uiteindelijk alles onder water stond. Op dat punt vangt deze voorstelling van spektakelgroep Vis à Vis aan. Het decor: een bassin van veertig meter breed; ruim 1 miljoen liter water.

De voorstelling Mare grijpt terug op het vroege werk van het gezelschap. Dat is fijn; de nagenoeg woordloze, absurdistische voorstelling heeft geen vergezochte, flauwe verhaallijnen, zoals bijvoorbeeld hun vorige voorstelling Exit (2015). Nee, het uitgangspunt is eenduidig: de wereld is overstroomd, de overgebleven mensen balanceren met moeite op de resten van hun beschaving.

Dat levert in eerste instantie een aantal mooie taferelen op. Een pasgetrouwd stel klimt uit een voorbijdrijvende camper; twee oude mannetjes bivakkeren op het dak van hun huis; een man zit alleen in zijn boekenkast, verdiept in een boek. Vaak hilarisch, maar soms met mooi verstilde poëzie, toont Mare de koste wat kost doorploeterende mens.

Foto: Anna van Kooij

Maar hoe veelbelovend het begint, al gauw ontspoort de voorstelling volledig. Als het pasgetrouwde stel langs een café drijft gaat het mis; de voorstelling gaat teveel op de slapstick leunen en raakt daarmee behoorlijk uit balans. Het spel is daarbij net te grof aangezet om echt grappig te worden.

Dan volgt flauwigheid op flauwigheid. Een illusionist zaagt de vrouw in tweeën, MC Noa komt met een meezinger, de man verkiest een stewardess boven het halve lichaam van zijn kersverse vrouw, ach, het boeit allemaal allang niet meer. Enige verstilling is ver te zoeken, de humor zit hem uitsluitend nog in de karikaturale slapstick. Als er voor de zoveelste keer weer iemand dommig in het water plonst, ben je echt wel klaar met die grap, maar dan komt ie nog wel een paar keer. Al het visueel spektakel ten spijt, uiteindelijk mis je vooral die eenzame man, die stug doorleest in zijn boek, dobberend in de leegte.