Steekproef jeugdtheater op De Parade

Foto Eendje: Casper Koster

Een koning die het lachen afschaft, een rockster met mayonaiseverslaving, een praktijkcollege kippenvel: met ruim vijftien jeugdvoorstellingen is er op De Parade voor de jongste bezoeker heel wat meer te beleven dan zweefmolen en poffertjeskraam.  

Het Parool bezocht alvast vijf jeugdvoorstellingen op het festival. Conclusie: de KinderParade bestaat vooral uit vriendelijke, vrolijke voorstellingen. Het publiek wordt meer vermaakt dan uitgedaagd. Als er maar gelachen wordt, lijkt de wat eentonige leidraad. Dat is jammer, want op die manier wordt een theaterbezoek gereduceerd tot een ritje in de zweefmolen, maar dan zonder dat je op enig manier uit evenwicht wordt gebracht. Terwijl theater, en zeker ook jeugdtheater, zo veel meer kan zijn.

Wat niet wegneemt dat de bespelers van de KinderParade met aanstelijke energie de jonge festivalbezoeker enthousiast om de vinger winden. Bijvoorbeeld in Koning van Katoren (6+), waarin theatercollectief De Nachtdieren ons in vrolijke sneltreinvaart door Jan Terlouws jeugdroman heen loodst. Die snelheid komt de spanningsboog misschien niet altijd ten goede, maar de concentratieboog van het publiek wordt met de vele ontwikkelingen goed gevoed. De drie acteurs spelen alle personages. Dat doen ze zonder omslachtige kostuumwissels, maar simpelweg door goed spel. Als vertolkers van het volk van Katoren wordt het publiek volop ingezet om het avontuur tot een goed einde te brengen. De kinderen in de tent laten zich bepaald niet manipuleren door ministers met kwade zin, blijkt. Daar kunnen volwassenen nog wat van leren.

Ook in Lopen twee moppen over straat (6+) van Ernstige Saecken is een grote rol voor het publiek weggelegd. Het zelfgeschreven sprookje gaat over een Middeleeuwse koning zonder gevoel voor humor. Hij belooft iedereen die lacht onmiddellijk te onthoofden, en stelt twee kinderen uit het publiek aan om daar gedurende de voorstelling streng op toe te zien. Dit is een voorstelling die écht grappig is, met zowel talige als fysieke vondsten. Bovendien mooi om te zien hoe de muziek zo’n prominente rol in het verhaal speelt.

Muziek en geluid zijn minstens zo essentieel in Pikevel (5+) van MaxTak. Daar woont het publiek een auditieve ervaringsworkshop over kippenvel bij. In de kast staat een aantal dozen klaar: bijvoorbeeld een doos met gevaarlijke geluiden (een voorbij scheurende auto, een woest blaffende hond) of een doos met rotgeluiden (een afgebroken schoolkrijtje, een vork die over een bord schuurt, een tandartsboor). Het samenspel tussen Thijs Steenkamp en Remco Sietsema is lekker slapstick, maar iets minder poep en scheten had de voorstelling geen kwaad gedaan.

Foto Joepie, Yes, Oké!: Gordon Meuleman

Hebben veel groepen de neiging hun jonge publiek het wat te uitdrukkelijk naar hun zin te maken, het vrolijk-anarchistische groepje van Zaal 3 met: Niko maalt daar in hun eerste jeugdvoorstelling bepaald niet om. In Joepie, Yes, Oké! (6+) maakt een uitgerangeerde rockband met een onbetrouwbare frontman met (mayonaise)verslaving zich op voor een televisie-uitzending. Met onverstaanbare liedjes en vuige toespelingen is het lekker ongepolijst. Ze schieten daar misschien een beetje in door – soms lijkt het alsof ze het zelf interessanter vinden dan hun publiek – maar het is een fijne variatie binnen dat wat brave jeugdtheater daaromheen.

Veel publieksinteractie, goede muziek, volop vermaak; dat is de positieve voorlopige conclusie van deze steekproef jeugdtheater op De Parade. De kritische is: weinig diepgang, voorstellingen ontstijgen nauwelijks het verhaal dat ze vertellen, resoneren amper met de wereld buiten de theatertent. Ons jeugdtheater is echt een stuk verder dan De Parade doet vermoeden.

Mooie uitzondering daarop is Eendje (6+), een zelfgeschreven poppentheatervoorstelling van Kim van Zeben. Van Zeben is een uitstekend poppenbespeler, en zet die kwaliteit niet alleen in voor de nodige hilariteit, maar durft expliciet verstilde scènes neer te zetten. In de voorstelling zoekt een afgedankt eendje naar een nieuw huis, waar ze kan zijn wie ze wilt. Het brengt haar onder meer bij een gemeenteloket, waar ze een heuse Burger Normaal Test moet ondergaan. Maar helaas, ze blijkt in geen enkel hokje te passen.

Met veel vakmanschap vertelt Van Zeben een belangrijk verhaal met een aantal evidente referenties naar deze tijd – verpakt in de allegorie van een ontheemd en eenzaam eendje. Eendje is een ode aan de outsider, een viering van het vreemde. En tegelijkertijd een schreeuw om vriendschap.


KinderParade, dagelijks op De Parade vanaf 14:00 (Martin Luther Kingpark, t/m 27 augustus)