(for the time being) · Schweigman&, Slagwerk Den Haag

Foto: Jochem Jurgens

Invoelbare ervaring rondom intimiteit en vluchtigheid
Gezien: 29 september 2017, Stadsschouwburg Groningen
★★★★☆

Bevroren, als wassen poppen staan ze verspreid over de vloer, alleen een trillend spiertje bij de oogleden of een licht onvaste hand verraadt hoeveel moeite het ze kost. Het publiek wandelt er geamuseerd tussendoor, alsof ze museumstukken bekijken. Totdat ze ineens alle veertien in beweging komen. Als opgejaagd wild rennen ze door de stomverbaasde massa, die krampachtig achteruitdeinst of angstig maar steevast blijft staan.

In de verstilde, beeldende theaterervaring For The Time Being onderzoekt Boukje Schweigman hoe mensen in een groep echt contact met elkaar kunnen maken, en welke rol tijd en stilstand daarin spelen. Afwisselend rennen de performers in fast forward tussen het publiek door, om vervolgens in stilstand of slowmotions op zoek te gaan naar contact. Door toenadering, imitatie of een open blik.

Door een eenvoudig maar slim lichtplan (ontwerp: Theun Mosk) worden performers en toeschouwers voortdurend naar alle hoeken van de speelvloer gestuurd. Niet alleen schept dat focus en dynamiek, vooral maakt het de grote, gestripte theaterzaal ook ineens benauwend en klein. Intussen intensiveert het patroon van stilstand en beweging, van intimiteit en vluchtig aan elkaar voorbijgaan.

Schweigman& speelt hier een spannend spel met het publiek, waarbij de ene toeschouwer zich met de performers verbindt, terwijl een ander zich tegen hen verzet. For The Time Being is ontwapenend en confronterend tegelijkertijd. Het publiek krijgt een grote verantwoordelijkheid; niet iedereen is daar even happig op. Ook dat is typerend.

Het einde, dat ik hier niet zal prijsgeven, is fenomenaal: in een schijnbaar veilige haven, die de toeschouwers en performers gezamenlijk hebben gecreëerd, worden we opeens aan ons lot overgelaten. Eens te meer wordt duidelijk: druk van buitenaf versterkt bij de één het groepsgevoel, maar zet bij een ander aan tot anarchie. Deze voorstelling maakt dat wel heel invoelbaar.