Gouwe pinda’s · Rudolphi Producties

Foto: Ben van Duin

Bejaarde Indische zussen in een oer-Hollandse serviceflat
Gezien: 17 november 2017, Toneelschuur (Haarlem)
★★★☆☆

Hollandser kun je het niet bedenken: drie bejaarde zussen zijn samen weggestopt in zo’n standaard-serviceflat – waar vooral de programma’s op televisie en de bladen in de leesmap blijk geven dat de tijd vooruit kruipt. Maar in dat decor van oer-Hollandse beklemming verwijzen niet alleen de foto’s aan de muur naar hun Indische afkomst, of de voorraadkasten die uitpuilen van rijst, kroepoek en seroendeng – vooral de vrouwen zelf ademen hun verleden.

Gouwe pinda’s bestaat uit een aaneenschakeling taferelen van drie koppige dametjes, met te weinig omhanden en te veel herinneringen. Bodil de la Parra levert, bijna consequent vanuit haar stoel in het overzichtelijke midden, commentaar op alles en iedereen; Esther Scheldwacht banjert daar lippenstiftend en haarsprayend doorheen, in gedachten bij haar kalverliefde-op-leeftijd; en Nadja Hüpscher trippelt daar weer nerveus en conflictvermijdend tussendoor.

Vermakelijk, maar het duurt lang voordat deze komedie focus en diepgang krijgt. De vele korte scènetjes gaan alle kanten op: een afwezige broer, een verloren familie, onderling gekibbel, een zoekgeraakt fotoalbum, een familiegeheim. De la Parra gebruikt in haar toneeltekst elementen als een telefoon en het feit dat er op scène een familiegeschiedenis geschreven wordt, om een overvloed aan expositie over deze zussen te geven.

Behalve veel informatie is het een hoop gevit, zoals misschien wel universeel in hoge leeftijd besloten zit. Regisseur Paul Knieriem zoekt vooral tussen de scènes door naar verstilling en vervreemding, dat voelt voor zijn doen wat braafjes aan.

Vooral door het aanstekelijke samenspel – dan weer fijnbesnaard, dan weer lekker grof aangezet – blijft het toch wel intrigeren. Pas tegen het einde gaat het voorbij aan de humor, als de nodige façades eindelijk breken en er ruimte komt voor onversneden verdriet. Niet zo zeer het verlies van hun broer, maar de vondst van een oud fotoboek haalt oude wonden open. Er ontstaat een spannend conflict tussen Hüpscher en De la Parra, dat meer aandacht had verdiend.