Een kalverliefde tussen de menigte op Utrecht Centraal

Foto Laura Exterieur in Antwerpen (2006): SKaGeN/Willy Wtterwulghe

Theater Laura Exterieur
Door SKaGeN
Gezien 23 maart, station Utrecht Centraal
Te zien t/m 1 april, aldaar


De succesvoorstelling Laura Exterieur van SKaGeN speelde in 2006 op het historische Centraal-Station van Antwerpen. Het publiek kreeg koptelefoons en zat twintig meter boven de grond, terwijl zich tussen alle nietsvermoedende reizigers een liefdesverhaal voltrok.

Ditmaal kijkt het publiek neer op de stationshal van het recent vernieuwde Utrecht Centraal – het grootste en drukste station van Nederland. De voorstelling, gebaseerd op de film Brief Encounter van David Lean, is een ode aan de nostalgische romantiek. Het doet terugverlangen naar die goede oude tijd waarin je, bijvoorbeeld door een trein te missen, de liefde van je leven tegen het lijf kon lopen. Tegenwoordig kan dat haast niet meer, een trein missen. De trein van Utrecht naar Amsterdam rijdt sinds kort elke tien minuten; spoorboekloos heet dat, een woord dat verstoken is van elke romantiek.

De prachtige locatie kan echter niet verhullen dat de kalverromance in kwestie wel erg schetsmatig blijft. Verveelde huisvrouw (Clara Van den Boek) ontmoet jonge arts (Valentijn Dhaenens), maar een echte spanning tussen die twee wordt nergens invoelbaar. Is het echte liefde of pure verveling?

De filmfragmenten, die een inkijkje bieden in haar thuissituatie, met haar immer kruiswoordpuzzelende man – gaap – zijn zo overdreven jarenzeventig soapie, dat ze de personages eerder vlakker dan gelaagder maken. En dan is er ook nog een onuitgewerkt plotje tussen de charmante, goedlachse ijsverkoopster (Clara Cleymans) en een vrijpostige conducteur (Mathijs Scheepers). Maar waarom moet dat allemaal zo karikaturaal?

De drukte van de stationshal leent zich uitstekend voor verstilling: de beeldende scènes komen, in tegenstelling tot de ongeïnspireerde dialoogjes, het beste uit de verf. Ronduit fantastisch is het schaamteloze liefdesduet van Dhaenens en Van den Boek – dat sommige reizigers de wenkbrauwen doet optrekken, terwijl het gros het niet eens in de gaten heeft. Die hebben een trein te halen, waarschijnlijk één die tien minuten later ook weer vertrekt. Credo: je mist meer dan je meemaakt.