Theater Robin Hood
Door Toneelgroep Oostpool
Gezien
 14 maart 2018, Theaters Tilburg
Te zien t/m 19 april (tournee)


Nuance en onzekerheid zijn bepaald geen handige eigenschappen voor een revolutionair rebel. Robin Hood anno 2018: hij wil wel rebelleren, maar waartegen? De rek is een beetje uit die groene maillot. Want waar valt nog voor te vechten als iedereen al min of meer gelukkig is?

Een interessant uitgangspunt voor de aftrap van een serie waarin toneelschrijver Joachim Robbrecht en regisseur Sarah Moeremans op zoek gaan naar de hedendaagse moraal in stoffige sprookjes. Hoe zou de achthonderd jaar oude volkslegende in deze tijd schoppen tegen het regime? In de schouwburgzalen, wellicht. Op z’n minst een goede metafoor voor zijn almaar afnemende aantal aanhangers – bewees ook de niet eens voor een kwart gevulde provinciezaal waar ik deze voorstelling zag.

Meer nog dan de revolte die de ‘robinisten’ met de koning ontketenen, gaat deze Robin Hood over de onderlinge strijd tussen de Merry Men. En ook de boeren, voor wie ze al die tijd opkwamen, zijn de rebellen wel een beetje beu en sluiten liever vrede met de koning. Een stelletje bosparasieten, noemen ze hen. “Een terroristische bende bedroevende zeurpieten.” Hoe op te komen voor een gemeenschap die daar helemaal niet op zit te wachten? Weet die gemeenschap niet wat goed voor ze is, of is dat een arrogante aanname?

Het zijn zeer interessante, relevante thematieken. Maar het probleem met deze voorstelling is dat de personages rondom Robin Hood stuk voor stuk vertalingen zijn van uitgesproken ideologieën – en dus alleen maar botsen in hun stugge overtuigingen. Er is geen greintje twijfel, geen kans op overreding. Geen spanning, dus.

Resultaat is een overvloed aan bozige, schreeuwende personages in wat te eenduidige scènes, zonder iets van verstilling. Robin Hood doolt daar nietszeggend tussendoor. Je ziet hem denken: hopeloos, dit. “Ik verlang naar het gevoel dat ik niet hoef te schreeuwen als ik wil dat er naar me geluisterd wordt,” verzucht Lady Marian. Een gedeeld verlangen.