Theater Happily Ever After
Door Alink&Plukaard, Bos Theaterproducties
Gezien 18 januari 2019, Theater De Lieve Vrouw (Amersfoort)


Sinds hun afstuderen aan de Amsterdamse toneelschool in 2013 komen Yara Alink en Sander Plukaard zo eens in de twee jaar samen om een voorstelling te maken. Daarin trokken ze eerder op eigenzinnige wijze klassiekers uit het toneelrepertoire – zoals Molière, Albee en Tsjechov – naar zich toe.

Ditmaal staat er een klassieker van een heel andere orde op het programma: de liefde, ultieme klassieker in de kunsten. In een montage van scènes, liedjes en filmfragmenten komen de makers tot de niet bijster originele conclusie dat een lang en gelukkig leven voor de meeste liefdes niet is weggelegd. Voor veel koppels geldt immers: En ze leefden nog lang. Punt.

Centraal staat het aanvankelijk zwijmelende koppel Walter en Ilona, die zich op hun vierde date niet meer kunnen inhouden en elkaar vol hartstocht de liefde verklaren. Hun zoetgevooisde suikerspinnen wereld begint (gelukkig) al snel barstjes te vertonen, de routine kruipt erin, kleine ergernissen worden gaandeweg grote issues, kortom: de verliefdheidsmist trekt op en de alledaagse realiteit tekent zich scherper af dan je zou willen.

In de inkijkjes in de liefdesperikelen van Ilona en Walter herken je de banaal-poëtische signatuur van Rob de Graaf ­– die aan deze voorstelling meeschreef – met pareltjes van relatiemetaforen, zoals: “Toch heb ik elke dag als ik naar huis ga het gevoel alsof er een bord opgewarmd eten voor me klaarstaat.”

Alink en Plukaard zitten allebei lekker in de overdrijving. Dat levert zeker humoristische scènes op, maar is ook een voor de hand liggende ingang om de liefde te behandelen. De berusting die het koppel gaandeweg, en niet zonder enig verzet, vindt in de imperfecties van hun liefdesleven, had meer uitwerking verdiend.

Happily Ever After is een sympathieke, vermakelijke montage maar de twee jonge makers spelen hier voor hun doen wel heel erg op veilig.