Theater Don Caravaggio
Door Frascati Producties, Charli Chung
Gezien 21 februari 2019, Frascati (Amsterdam)


Voor Don Caravaggio liet regisseur Charli Chung (1995) zich inspireren door de zedeloosheid van Molières Don Juan en de overgave van barokschilder Caravaggio: twee compromisloze, excentrieke vrijdenkers die beiden een spoor aan schandalen achter zich aan sleepten.

Bart van den Donker schreef een originele pastiche op zeventiende-eeuwse zedenkomedies, waarin hij de personages van Molière integreert met schilderijen van Caravaggio.

De ellende begint als Don Caravaggio’s muze, een heerlijk hysterische en even zo opportunistische Done Elvire (Judith van den Berg), de afwezigheid van haar minnaar wantrouwt en op onderzoek uitgaat. De beruchte schilder (vol overgave gespeeld door Marius Mensink) blijkt er een vrije moraal op na te houden, waarbij meerdere liefdes even waarlijk naast elkaar kunnen bestaan. Zijn kijk op leven en liefde zet ook zijn gevolg, waaronder dienaars Sganarelle en Gusman (Thomas van Luin en Teun Donders), aan tot zelfexploratie. Het levert een aantal onverwachte avances en affaires op.

De personage die Van den Donker opvoert zijn zeer breedsprakig. Zowel speelstijl, taal als scenografie zijn op zijn zachtst gezegd weldadig te noemen. Speciale vermelding komt trouwens toe aan Kevin Pieterse voor een prachtig zuilendecor en de uitbundige kostuums.

De diffuse grens tussen waarheid en kunst, tussen leven en werk, de exploratie van de vrijzinnige moraal, de referenties aan Molière en Caravaggio: het geheel wil nog niet helemaal in dienst van elkaar komen te staan. De stijlvaste vorm wordt weliswaar met een ironische distantie (en een aantal onverwachte, welkome stijlbreuken in taal) gebracht, maar gaandeweg gaat die volharding in vorm toch tegenstaan.

De epiloog, een reeks tableaux vivants, toont de erfenis van Caravaggio’s overgave: een verzameling schilderijen die de geschiedenis ingaat, en waar tal van andere kunstenaars – zoals Chung nu – zich weer tot kunnen verhouden.

Kortom: Don Caravaggio is een rijke voorstelling, maar ook eentje die focus mist.