Theater Bambi
Door Toneelgroep Oostpool
Gezien 26 maart 2019, Het Nationale Theater (Den Haag)


We kennen natuurlijk allemaal die groot opgezette ogen met die lange wimpers, die blik waar niemand weerstand aan kan bieden. Maar achter die zielige hertenogen blijkt een manipulatieve, dramatische, tirannieke acteur te schuilen.

Na Robin Hood is dit de tweede voorstelling in de reeks anti-sprookjes die regisseur Sarah Moeremans en toneelschrijver Joachim Robbrecht bij Toneelgroep Oostpool maken. Centraal staat een uitsluitend op zichzelf gerichte Bambi, die als regisseur van zijn eigen verhaal koste wat het kost wil afrekenen met zijn verleden.

Deze ‘Bambi Claessens’ (een onbeschaamd vuige rol van Benny Claessens) dendert, terwijl hij zijn trouwe filmcrew genadeloos onderdrukt, door het woud, in een poging schoon schip te maken met het vertekend beeld dat Walt Disney in 1942 de wereld in schopte. Met vaak ter plekke geformuleerde dogma’s voor een rauwe, levensechte filmvertelling, briest hij richting crew én publiek. Daarbij worden (uiteraard) volop parallellen met de actuele #metoo-beweging gelegd.

Bambi heeft van zijn eigen ongeluk zijn identiteit gemaakt. Hij zet zijn slachtofferschap voortdurend naar zijn eigen hand, om zo zijn zin door te drijven en een spoor aan andere slachtoffers achter te laten.

In het bos lopen ook twee jagers – de een strijdend voor zijn mannelijkheid, de ander kampend met een existentiële leegte. Die worden op hun beurt weer achternagezeten door twee vrouwen die zichzelf als jagerjagers hebben gebombardeerd, waarvan de een de ander bovendien ongewild in de positie van mannenhater manoeuvreert. Zo ontspint zich een balorige voorstelling over de diffuse grens tussen jagers en opgejaagden, dader- en slachtofferschap.

Het is allemaal lekker vet aangezet, theater op het drammerige af en soms net daar overheen. Hoe anarchistisch in vorm ook, Bambi is qua inhoud eigenlijk heel evident en rigide. Ietsje minder slap in the face had de voorstelling geen kwaad gedaan.


ANTI-SPROOKJES OP TONEEL: Behalve Bambi en Robin Hood van Oostpool, werden er de laatste jaren meer sprookjesklassiekers hertaald tot anti-sprookjes voor volwassenen. Joeri Vos maakte vorig jaar bij de Veenfabriek een ijzersterke, ambigue Pinokkio over vrijheidsdrift en populisme. En het Noord Nederlands Toneel bracht in 2015 de zwartgalligste Sneeuwwitje ooit, met een gedenkwaardige rol van Tamar van den Dop als rookverslaafde en wodka drinkende stiefmoeder. Beide ensceneringen waren expliciet niet geïnspireerd op de zoetsappige Disney-adaptaties.