Als je ineens weer voortdurend op ongemakkelijke houten tribunes in waaierige duinpannen of op boerderijen tussen loeiend vee zit (Festival Karavaan), weet je dat het seizoen wel zo’n beetje is afgelopen. In Het Parool van 1 juni blikte ik terug op het afgelopen theaterseizoen met een artikel en onderstaand lijstje.

Beste voorstelling: Citizen K. – Trouble Man, Het Nationale Theater
Theatermaker Sadettin Kırmızıyüz bracht dit seizoen zijn indringendste werk tot nu toe. In een anderhalf uur durende opsomming deconstrueert hij zijn eigen pijn en angst, en verknoopt dat op zeer confronterende wijze aan de recente geschiedenis van een verhardend Nederland. Een voorstelling die voortdurend rake klappen uitdeelt. 

Verrassendste voorstelling: Turks fruit – Hummelinck Stuurman Theaterbureau
Wat op het eerste gezicht de zoveelste plichtmatige theateradaptatie van een literaire klassieker dreigde te worden, bleek een artistiek en inhoudelijk zeer prikkelende voorstelling die op slimme wijze het perspectief van Wolkers’ iconische roman naar deze tijd kantelt. 

Grootste misser: Dood in Venetië – ITA, Koninklijk Concertgebouworkest
ITA bracht een ondramatische, afstandelijke en overgestileerde theaterbewerking van Thomas Manns novelle. Een voorstelling die omgeven werd door grote gebaren en bombast, maar waarin per saldo niets interessants te beleven was.