Theater Ilias
Door Konvooi, Orkater/De Nieuwkomers
Gezien 21/6, Oerol (Terschelling)


Vanuit de verte staan ze erbij als onschendbare helden, de vier strijders van het Griekse leger dat op het punt staat Troje te verslaan. Maar eenmaal dichtbij vertonen zich barstjes in hun pantsers, slaat twijfel en moraal toe. Ilias was een van de hoogtepunten tijdens Oerol en staat aankomende week nog op Over het IJ, voordat het dit najaar de theaterzalen ingaat.

Het is de debuutvoorstelling van Konvooi, het nieuwe muziektheatercollectief van spelers Victor IJdens, Jacob de Groot, Bart Sietsema, Jesse Mensah, Jasper van Hofwegen en regisseur Belle van Heerikhuizen, die onder de vleugels van Orkater opereren. Met deze trefzekere Ilias onderzoeken ze de individuele verantwoordelijkheid van de mens: ook murw geslagen door jarenlange strijd, is het van belang die strijd en je rol daarin te bevragen. Verzet – in welke vorm dan ook – is altijd een optie.

Als Achilles na een geschil met Agamemnon het strijdkamp verlaat, slaat ook bij zijn makker Patroklos en Odysseus de twijfel toe. En dat kan een oorlog niet gebruiken – twijfel. Tussendoor loopt Helena – in een spannende, genderneutrale adaptatie van Mensah –  als een ware Judas de kameraden te verleiden, tussen hen te stoken en zo de onderlinge strijdlust van de broodnodige brandstof te voorzien.

De zinloosheid van de oorlog wordt niet alleen gevangen in de hedendaagse, rauwe taal (die doet denken aan het werk van Hulst & Tarenskeen, die de Ilias drie jaar geleden ook op Oerol brachtten), maar ook op prachtige wijze verklankt in a capella (klaag)zang, dat weerkaatste in de duinen. Daardoor is deze Ilias zowel grof als poëtisch, even brallerig als breekbaar. Juist in die wisselwerking zit de kracht.

Hoe het prachtige duindecor (Ruben Wijnstok) van honderden blauwe paaltjes, die als grafzerken een oneindig massagraf representeren, morgen in een loods op de Scheepsbouwkade staat, is de vraag. Dat we van Konvooi de komende jaren nog veel gaan horen, staat wat mij betreft vast.