Schermbevindingen in het algemeen:

“Concentratie en focus houden vind ik moeilijk. Voor mij werkt het beste om zoveel mogelijk ruis uit te sluiten: sluit alle andere tabbladen, geen pushberichten (mailprogramma uit, telefoon niet binnen handbereik), niet ergens gaan zitten waar iemand anders is (tenzij diegene meekijkt) en niet ergens zitten waar je een klok kan zien. Dat laatste is funest.”

„Groot voordeel van registraties kijken: ontbijttheater. Ik kijk nu voorstellingen het liefst om zeven uur ’s ochtends. Buiten is het lekker stil en ik ben nog fris genoeg in mijn hoofd om anderhalf uur schermkijken een serieuze kans te geven. (Als dit allemaal voorbij is zou ik graag een pleidooi willen doen voor ochtendtoneel in de theaters. Volgens mij doet Diligentia het al af en toe. Maar lijkt me een uitstekende manier om de dag te beginnen. Mits het geen Een klein leven is of iets dergelijks, dat lijkt me iets te gortig achter m’n bakje yoghurt.

„De techniek: minimaal drie camera’s: 1 totaal vanaf middenachter en twee vanaf de beide zijkanten van de tribunes, waarmee ook af en toe een close kan worden geschoten. Goed geluid is cruciaal.

„Tekst- en plotgedreven voorstellingen werken het beste op scherm. Wat ik in het theater misschien wat te hapklaar zou vinden, biedt bij het kijken van een registratie prettige houvast.”

Vermogen – mugmetdegoudentand, De Koe (2013)
Zij fantaseert erover om tegen de vangrail te knallen, hij om haar te verlaten – maar beiden blijven zitten in hun luxe lease-Mercedes. Vermogen gaat over de teloorgang van engagement; over links lullen, maar ondertussen rechts inhalen. De statische mise-en-scène leent zich goed voor kijken op scherm. Lineke Rijxman en Willem de Wolf tonen hoe economische en relationele crises voortdurend op elkaar ingrijpen, en hoe je samen met je idealen, met de jaren ook elkaar kwijtraakt.
7/10; 

De helaasheid der dingen – Afslag Eindhoven (2009)
In de vrijwel volledig van drank verstoken theaterbewerking van Dimitri Verhulsts gelijknamige succesroman, toont Afslag Eindhoven hoe het haast onmogelijk is om te ontsnappen uit het systeem achter armoede. Je mist de sfeer en geur van de kleiige locatie waar de voorstelling in 2009 speelde, de schreeuwerige enscenering slaat op registratie al te vaak plat. Maar de zinnelijke, lyrische taal waarin Verhulst ‘deze miezerigheid’ bezingt, is een ontegenzeggelijk genot.
6/10; 

Ontspoord (15+) – De Toneelmakerij (2013)
Samen over een spoorbrug rennen, de trein tegemoet: een wedstrijdje tegen 153 ton stomend staal, maar vooral tegen de oeverloze uitzichtloosheid waarin de personages uit het stuk van Naomi Wallace vastzitten. De taal is afwisselend poëtisch en banaal, het ingeleefde spel van Wouter Zweers en Meral Polat komt in prachtige close-ups dichtbij. Met hun ingehouden hunkering naar elkaar vormen ze het kloppend hart van de voorstelling. De schitterende songs, vol verlangen en verdriet, maken het af.
9/10; 

Nog meer bevindingen en recensies van theaterregistraties?
Lees het hele artikel op nrc.nl