De Stadsschouwburg Haarlem gaat vanavond niet open. Als gevolg van de verscherpte coronamaatregelen is de voorstelling Haenen brengt vreugde van Paul Haenen vanavond geannuleerd. Dat betekent dat ook programmeur Laura Marcus vanavond thuisblijft.

Laura Marcus werkt al drieëntwintig jaar als theaterprogrammeur, waarvan bijna vijf jaar voor de Stadsschouwburg & Philharmonie Haarlem. Eigenlijk zou ze vanavond in de schouwburg Paul Haenen ontvangen, die om kwart over acht zou aanvangen met zijn voorstelling Haenen brengt vreugde.

Op dat moment zou Marcus er overigens al een lange dag op hebben zitten. Om kwart over negen ’s ochtends begint ze normaal gesproken haar werkdag op kantoor, met het beantwoorden van mails. Ondertussen vult ruim de helft van de dag zich met uiteenlopende afspraken: variërend van intern overleg met de marketing en belafspraken met impresariaten, tot terugkoppeling met directeur Edwin van Balken.

Je bent voortdurend aan het switchen tussen de dag zelf, de nabije toekomst en de grote lijnen van de programmering, vertelt Marcus. ‘Je bent met de voorstelling van die avond bezig, de voorstellingen van de komende maand aan het voorbereiden, maar ook met de programmering van het nieuwe seizoen dat over anderhalf jaar begint. En tussendoor doe je ook nog afhandelingswerkzaamheden van voorstellingen die al geweest zijn.’

Paul Haenen is ruim anderhalf jaar geleden geboekt en daar heeft ze op de speeldag zelf nog maar weinig voorbereidingswerk aan. ‘Dat is allemaal al een maand van tevoren door productie, techniek en horeca ingeroosterd.’

Rond zes uur rondt ze haar kantoorwerkzaamheden af en eet ze wat in de artiestenfoyer. Om een uur of zeven gaat ze kijken bij de artiest en technici. ‘Paul Haenen heb ik al een tijd niet meer gezien, dus dan praat je even bij. Hoe gaat het met de toer, het theaterlandschap en persoonlijk? Je neemt de bezettingsgraad van de avond door. En nu met de coronamaatregelen zou ik hem ook even inlichten over de aanpaste zaalindeling en het feit dat de foyers gesloten zijn.’

Als Haenen om kwart over acht begint zit Marcus in de zaal. Ze bekijkt de voorstelling en peilt de reacties van het publiek. De voorstelling duurt ongeveer anderhalf uur. Tijdens het slotapplaus glipt ze de zaal uit richting zijtoneel, waar ze de artiest na afloop meteen opvangt. ‘Ik vraag altijd eerst of ze fijn hebben gespeeld. Ik kan het een te gekke avond vinden, maar misschien voelde het voor de bespeler heel moeizaam of onrustig.’

Na afloop van de voorstelling maakt Marcus dan ten slotte nog een korte vlog voor op haar sociale media, liefst meteen vanuit de zaal waar de laatste toeschouwers nog aan het vertrekken zijn. Ze praat nog even na met wat bezoekers en dan rijdt ze tussen elf uur en half twaalf weer terug naar huis.

Door de aangescherpte coronamaatregelen is de Haarlemse schouwburg in ieder geval de komende vier weken dicht. Marcus heeft haar bureaustoel, toetsenbord en tweede monitor naar huis gehaald en daar een werkplek ingericht. Haar werkzaamheden nu? ‘Ik ben eigenlijk alleen maar aan het verplaatsen. Eerst de voorstellingen van afgelopen voorjaar, nu dit najaar. Normaal ben je heel erg bezig om een mooi gevarieerd pallet aan voorstellingen te presenteren: waarin toneel, dans en muziek mooi met elkaar in verhouding staan. Nu is dat veel lastiger.’

Maar tegelijkertijd kijkt ze ook weer voorzichtig naar de toekomst – ‘we zijn nu onder andere zelf geproduceerde voorstellingen aan het voorbereiden’ – want het volgende seizoen moet ook weer vormgegeven worden. Als programmeur ben je tenslotte voortdurend aan het switchen.

Lees hier de andere verhalen van medewerkers van gesloten theaters