Schouwburg Amstelveen gaat vanavond niet open. Als gevolg van de coronamaatregelen is de voorstelling Liefdesles van Dam & Ko en Hummelinck Stuurman Theaterbureau vanavond geannuleerd. Dat betekent dat ook Niels Batenburg, hoofd techniek en bedrijfsprocessen van het Amstelveense theater, vanavond thuisblijft.

Niels Batenburg werkt inmiddels achttien jaar bij de Schouwburg Amstelveen. Hij begon als lichttechnicus, werd vervolgens toneelmeester maar is inmiddels alweer ruim twaalf jaar hoofd techniek en bedrijfsprocessen.

Als zodanig is Batenburg verantwoordelijk voor de technische uitvoering van alle producties van het theater, voor de ict van de organisatie, het gebouwbeheer en voor de ‘bedrijfsprocessen’, dus waar de verschillende afdelingen van zo’n theater elkaar raken. Batenburg: ‘Het is leuk als op toneel alles geregeld is, maar dat hangt ook weer samen met publieksstromingen, betalingsverkeer, artiestenontvangst. Ik probeer dat allemaal zo soepel mogelijk te laten verlopen.’

Eigenlijk zou vanavond om acht uur de voorstelling Liefdesles in de grote zaal van het theater begonnen zijn. Batenburg meldt zich op zo’n dag al om negen uur ’s ochtends in het pand. Hij begint met een blik in het voorstellingsverslag van de avond ervoor. Daarin staat hoe het gastgezelschap, de schouwburgmedewekers en het publiek de avond ervaren hebben en of er dingen zijn die beter kunnen. Daar gaat Batenburg dan direct mee aan de slag. ‘Vaak zijn het ict-gerelateerde zaken, die probeer ik dan meteen te fixen.’

’s Middags neemt hij een poolshoogte in de zaal bij de technici en de toneelmeester, die inmiddels bezig zijn met het opbouwen van de voorstelling van die avond. Ondertussen houdt hij zich onder meer bezig met het inkopen van materiaal, ‘dat varieert van kleine dingetjes tot hele interieurs’. ‘Zo’n pand wordt heel intensief gebruikt, daar gaat enorm veel onderhoud in zitten. Dus vaak is het ook een komen en gaan van externe monteurs, van experts op het gebied van luchtbehandeling tot elektrotechniek. Ik ken dan gebouw als mijn broekzak, ik zorg ervoor dat die mensen op de goede momenten op de goede plekken zijn.’

Meestal loopt gedurende zo’n dag alles op rolletjes, zeker sinds de aanschaf van de nieuwe trekkenwand (‘hiervoor hadden we er eentje die regelmatig storingen had, dan was het bij aanvang weleens spannend of alles die avond wel zou werken’). Maar als je achttien jaar in het vak zit ‘is niks meer raar’. Een showstop kan hij zich dan ook niet herinneren. ‘Alles wordt uiteindelijk, soms lastminute, altijd wel gefixt. En dat willen we graag zo houden.’

Meestal is hij aanwezig als er ’s avonds een voorstelling geprogrammeerd staan. Hij dineert met ‘de jongens van techniek’ en zorgt dat hij ’s avonds op de werkvloer is. ‘Als er opmerkingen of verbeterpunten zijn, of er moet bijvoorbeeld nieuwe apparatuur worden ingekocht, is het belangrijk om zo’n avond zelf mee te maken. Je moet onderdeel zijn van zo’n proces om erover te kunnen oordelen.’ Na de voorstelling blijft hij nog hangen in het voorhuis om te kijken hoe het publiek de avond heeft ervaren. Als het publiek naar huis is, sluit hij de dag af met een drankje met de andere medewerkers. ‘Dan heb ik er weer zo’n twaalf uur opzitten en gaat iedereen voldaan naar huis.’

Over zijn meest bijzondere dag bij de schouwburg in die achttien jaar tijd hoeft hij geen seconde na te denken. ‘De oplevering van de nieuwe toneeltoren in 2014. Ons toneelhuis was in die tijd eigenlijk wat te klein voor de producties die we deden. Het kostte best veel tijd om alle betrokken partijen daarvan te overtuigen, maar uiteindelijk hebben we zelf als technische ploeg heel erg mee mogen denken over hoe zo’n toneelhuis eruit moet zien.’

‘Ik weet nog dat we de avond ervoor nog pallets met puin naar buiten aan het sjouwen waren en diep in de nacht de toneelvloer nog aan het schoonvegen waren. De volgende dag stond er een voorstelling gepland. Die ontlading, toen er uiteindelijk zo’n fantastisch mooie toneeltoren stond, dat zal ik nooit vergeten.’

De eerste voorstelling die dat gloednieuwe toneelhuis speelde, weet hij dan ook nog goed: ‘De theatertour van Bob de Bouwer.’ Resoluut: ‘Ja, zonder twijfel mijn mooiste werkdag.’

Lees hier de andere verhalen van medewerkers van gesloten theaters