‘We moeten samen nadenken over hoe we het nieuwe normaal willen vormgeven’, zegt Guy Weizman, artistiek directeur van het Noord Nederland Toneel en Club Guy & Roni. Over de vraag wat we terug willen van het ‘oude normaal’ en wat we mee willen nemen van deze coronatijd, gaat NITE delivery, een multidisciplinair theaterproject dat negen weken duurt en wat je als toeschouwer zowel digitaal als analoog meemaakt.

Nu het publiek niet naar het theater kan komen, zorgt Weizman er met NITE delivery voor dat het theater naar het publiek komt. De kunst wordt, zowel online als via de brievenbus, letterlijk aan huis bezorgd. Dat woord ‘bezorgd’, delivery, heeft bovendien nog een tweede betekenis, benadrukt Weizman meteen. ‘Ik bén bezorgd. Als ik naar de mensen om me heen kijk, maak ik me ongerust. De eerste coronagolf maakte nog een soort energie los, het wakkerde een vorm van idealisme aan. Maar inmiddels is het vooral een kwestie van volhouden. Ik zie dat veel mensen de kracht kwijtraken.’

NITE delivery is een nieuwe stap in Weizmans onderzoek naar de mogelijkheden van (online) theater in coronatijd. Vorig jaar lanceerde zijn gezelschap al het NITE Hotel: een digitale omgeving waarin voorstellingen worden gestreamd en publiek elkaar daaromheen (via chatboxen) kan ontmoeten. Onder andere de voorstelling Before/After ging daar ‘digitaal in première’. En van zijn recente voorstelling Swan Lake bij Club Guy & Roni, maakte hij zowel een fysieke voorstelling die in de theaterzaal te zien was, als een (ingekorte) digitale variant.

Met dit hybride theaterproject gaat hij een stap verder. ‘De grootste uitdaging in het digitaal theater is het bewerkstelligen van interactie met het publiek’, stelt Weizman. In NITE delivery wordt de toeschouwer expliciet in een actieve rol gezet, en zodoende deelgenoot van het kunstwerk.

Publiek krijgt elke week meerdere werken aangereikt, op wisselende momenten, via verschillende platforms en van uiteenlopende makers. Bijvoorbeeld via de mail of Instragram, maar ook in de vorm van een WhatsApp-gesprek, brievenpost of door middel van een speciaal ontworpen bordspel dat je thuis kan spelen. Er is een reisbrochure voor plekken waar je alleen met je verbeeldingskracht naartoe kan, er zijn exclusieve concerten van Slagwerk Den Haag en digitale toneel- en dansperformances in het NITE Hotel. Weizman: ‘Je wordt negen weken lang meegenomen in een parallelle wereld waarin je voortdurend contactmomenten met ons krijgt. We hopen in jouw realiteit te infiltreren en daarin op troostende wijze kunst te injecteren.’

In totaal zestien kunstenaars – variërend van toneelspelers tot dansers en muzikanten – hebben zich aan het project gecommitteerd, waardoor de toeschouwer een veelkleurig palet aan blikrichtingen krijgt voorgeschoteld. De verschillende kunstwerken zijn soms digitaal, soms analoog, en soms een combinatie van beide. ‘Je kunt bijvoorbeeld aan de hand van een verzameling foto’s een natuurwandeling doen, die je kan combineren met het luisteren van een audiobestand, waarop je een tekst van toneelschrijver Rik van den Bos hoort.’

Zelf neemt Weizman het openingsdeel en het slotstuk voor zijn rekening. NITE delivery opent met Klaagliedjes, een rauw, beeldend videoproject gebaseerd op een tekst van Judith Herzberg, gespeeld door actrice Bien de Moor. ‘De tekst gaat over het oude normaal en wat we allemaal zijn kwijtgeraakt het afgelopen jaar.’ Negen weken later eindigt de reeks met een ander stuk van Herzberg: Liefdesliedjes. ‘Op die manier zetten we verlies en liefde tegenover elkaar, en binnen die kaders kunnen we het een aantal weken hebben over het nieuwe normaal.’

Zelf ervaart hij sterk hoe zijn dagelijkse standaarden sinds de corona-uitbraak verschuiven. ‘Deze tijd voelt misschien als een pauze voordat alles weer terugkomt, maar ik denk niet dat we alles zo makkelijk weer terugkrijgen.’ Sommige dingen zullen blijvend veranderd zijn, denkt Weizman. ‘Ik denk dat onze blik op menselijkheid nu echt anders is. We staan verder van elkaar af. Ik was het bijvoorbeeld erg gewend om mensen te omarmen. Dat was een deel van mijn identiteit.’ Hij betwijfelt of dat ooit weer terugkomt. ‘Intimiteit is iets dat we opnieuw moeten leren, áls we dat al willen. Die anderhalve meter afstand hou ik nu automatisch, dat is inmiddels in mij gaan zitten. Ik moet mezelf en mijn relatie tot de ander dus opnieuw gaan uitvinden.’

Hij hoopt dat toeschouwers zich zullen herkennen in de thematieken die de kunstenaars aansnijden. ‘Ik denk dat het troostrijk is om jezelf terug te zien in een kunstwerk, en dat herkenning je verder brengt in deze verwarrende tijd. En dat alleen is al genoeg.’ Waar Weizman in eerder werk vaak vanuit een scherp geformuleerde blik op de tijdgeest vertrekt, is het hem nu echt te doen om het bieden van troost. ‘Ik heb echt gefocust op liefde als wapen, dat is voor mij een nieuwe ontdekking. Liefde is een wapen tegen angst en onzekerheid. En ik weet het, dat klinkt ontzettend kitsch, maar ik denk echt dat het waar is.’

Geschreven in opdracht van NITE.