Interdisciplinariteit is het sleutelwoord waarin modische creative studio Maison The Faux en theatergezelschap NITE elkaar vinden. Tessa de Boer: ‘We willen met Maison The Faux niet alleen maar kleren presenteren, maar een wereld scheppen, een beleving creëren.’

Samen met Joris Suk richtte ze zeven jaar geleden modelabel Maison The Faux op. Ze presenteerden hun werk op fashionweeks van Amsterdam tot Tokyo en New York, maakten installaties voor musea en muziekfestivals en ontwierpen decors en kostuums voor verschillende toneelgezelschappen. Sinds dit seizoen maakt Maison The Faux onderdeel uit van NNT Raw, het talentontwikkelingsprogramma van NITE.

Binnen NNT Raw gaan jonge kunstenaars op zoek naar experiment en open onderzoek. Maison The Faux gebruikt het traject om aan de hand van het boek Hero with a Thousand Faces van de Amerikaanse literatuurfilosoof Joseph Campbell – over de archetypische elementen van heldenfiguren in eeuwenoude mythen en verhalen – te onderzoeken welke rol de zoektocht naar identiteit in ons leven speelt. ‘Al ons werk gaat in zekere zin over transformatie en identiteit. Wat je wel of niet aantrekt zegt bijvoorbeeld veel over wie je bent, hoe je jezelf ziet en hoe andere mensen naar je kijken.’

In de modewereld heerst sterk het idee dat je kleding maakt voor een specifieke doelgroep. Dat principe heeft Maison The Faux vanaf het begin proberen om te draaien. ‘Het gaat ons er niet om dat je je verhoudt tot een bepaalde doelgroep, maar dat je bent wie je wil zijn. Je moet mensen niet dwingen zich te voegen naar een bepaald ideaal.’

In het theater vonden ze de verdieping waar het in de fashionindustrie vaak aan ontbeert. ‘In de modewereld moet alles snel snel snel: je doet je show één keer, en een kwartier later is het voorbij. Bij theater is dat anders georganiseerd. Er is veel meer aandacht voor de aanloop, tijd om echt iets te ontwikkelen.’ Ze raakten gefascineerd door de combinatie van die twee werelden. ‘We willen onze mode presenteren, maar niet volgens de gangbare regels van de modeshows, maar binnen de randvoorwaarden van het theater.’

In elkaars ambitieuze en grensoverschrijdende signatuur, vonden Maison The Faux en NITE elkaar, vertelt De Boer. ‘We houden allebei van een bepaalde meeslependheid. Kostuums en decor, cast, geluid en licht: alles wat wij in een performance stoppen krijgt gelijkwaardige aandacht. En of we nu een maquette maken voor een tentoonstelling of met performers repeteren aan een voorstelling, het is eigenlijk verbazingwekkend vergelijkbaar. Je denkt over dezelfde dingen na: hoe komen alle toeschouwers binnen, welke referenties zijn er nodig om ons verhaal over te brengen, wat zijn de verwachtingen van je publiek?’

Dat laatste loopt als een rode draad door het hele oeuvre van Maison The Faux. ‘Hoe speel je met verwachtingspatronen en perceptie? Op het moment dat je het theater binnenstapt is de ongeschreven regel dat wat je ziet, niet echt is. Maar waar ligt de grens tussen echt en nep? Waar eindigt waarneming en begint fantasie? Als je naar buiten gaat en je zet een soort masker op, speel je dan iets, of heb je dat masker juist nodig om jezelf te kunnen zijn? Dat is een vraag die bij ons steeds weer terugkeert: welke ruimte heb je nodig om jezelf te zijn?’

Geschreven in opdracht van NITE