Getagd: Anton Tsjechov

Thibaud Delpeut: “In de rafelranden van de kunst wil ik ontmoetingen aangaan”

“Als ik niet als mens was veranderd dan was ik Platonov geworden.” zegt Thibaud Delpeut. Hij waagt zich dit seizoen voor het eerst aan een tekst van Tsjechov. Keus viel op Platonov (1878), Tsjechovs eerste avondvullende stuk. “Ik heb een zwak voor het personage, omdat ik hem zo goed begrijp. Platonov is iemand die niet tegen compromissen, leugens, het sociale gedrag, conventies en kuiperij kan. Hij verliest zich vervolgens in een strijd zonder programma, een strijd tegen de mensheid, waarin hij al zijn vrienden verspeelt.”

In de personages rondom Platonov ziet Delpeut sterk deze tijdgeest terug. “Al die types die niet weten hoe ze moeten kiezen, die allemaal ontslagen willen worden van keuzestress, maar toch voortdurend in een meningenreflex schieten. Het heeft een soort koortsigheid, een dwangmatigheid die zelfkatalyserend werkt en die steeds verder weg gaat van een wezenlijk contact. Het is ontzettend ontluisterend hoe die mensen in het stuk tekeer gaan met elkaar, hoe ze vastzitten in een systeem waarin ze elkaar vasthouden maar elkaar ook wurgen.” Lees verder

Vincent van der Valk: “Om te kunnen lijden moet je van het leven houden”

Foto: Geert Goiris

Met het titelpersonage in Platonov heeft Vincent van der Valk een drinkend, tierend, vloekend en vrouwonvriendelijk personage te pakken. Hoe krijgt hij het publiek toch mee?

“Ik denk dat Platonov enorm lijdt aan de banaliteit van zijn omgeving en zichzelf,” legt Van der Valk uit. “Hij doorziet alle sociale structuren en hypocrisie, maar hij maakt daar zelf ook deel van uit. En dat verscheurt hem.”

Volgens hem zit er een tragiek in het feit dat Platonov niet loskomt van de beperktheid van het menselijk bestaan. “Die tragiek kan ik af en toe zelf ook voelen. Soms zie je jezelf zitten in het café, omringd door mensen, en dan denk je ondertussen: wat zijn we hier allemaal eigenlijk aan het doen?” Lees verder

Een meeuw · Toneelgroep Oostpool

Foto: Sanne Peper

Zien en, vooral, gezien worden
Gezien: 23 maart 2017, Theater de Veste (Delft)
★★★☆☆

Al bij aanvang staan de acht acteurs keurig in een rij op het voortoneel en buigen. Duidelijk: deze personages in Een meeuw houden van een publiek, ze willen gezien worden.

Deze uitdrukkelijk theatrale benadering onderstreept de behoefte van deze groep mensen om zich expliciet te etaleren. Neem het prachtige samenspel tussen Vincent van der Valk en Sigrid ten Napel in het eerste bedrijf. Hij als gekwelde schrijver Kostja en zij als de jonge Nina, hunkerend naar een carrière als actrice. Ze hebben een hypertheatrale manier van communiceren, een aandoenlijk ritueel van twee dromers. Lees verder

Ivanov · Nina Spijkers, Toneelschuur Producties

ivanov-02-c2ae-sanne-peper.jpg

Foto: Sanne Peper

Nina Spijkers bewijst zich als uitstekend acteursregisseur
Gezien: 2 maart 2016, Toneelschuur (Haarlem)
★★★★☆

“De bloemen keren elke lente weer, de vreugde echter niet.” Dat geldt althans voor Ivanov, hoofdpersoon in een van de eerste toneelstukken van Anton Tsjechov. Diep in de schulden en een doodzieke vrouw, maar Ivanov heeft zorgen van een andere orde; hij is bevangen door een allesoverheersende treurigheid. Lees verder

Sander Plukaard en Yara Alink over Tsjechov, kerst en de toekomst

Scènebeeld As the World Tsjechov, foto: Sanne Peper

Scènebeeld As the World Tsjechov, foto: Sanne Peper

Het jonge theatermakersduo Alink&Plukaard staat vanaf morgen een week lang in Theater Bellevue met een avondvullend kerstprogramma.

Yara Alink en Sander Plukaard kennen elkaar van de Amsterdamse Toneelschool en Kleinkunstacademie, waar ze in 2013 afstudeerden. Sindsdien maken ze samen elk jaar een voorstelling. Dat gaat volgens beproefd concept: ze nemen een klassieker uit het toneelrepertoire, breken dat vervolgens helemaal af en bouwen het weer op naar de maatstaven van hun eigen tijd en tijdgeest.

Daar gaan ze overigens niet omzichtig mee om. Alink: “We nemen soms een paar scènes, soms een paar zinnen, en we plaatsen die oude zinnen dan in een nieuwe context, waardoor het een nieuwe betekenis krijgt.” Eerder waren Molière en Edward Albee aan de beurt, ditmaal Tsjechov. Lees verder

As the world Tsjechov · Alink & Plukaard

Foto: Sanne Peper

Foto: Sanne Peper

Met lol, precisie en eigenheid trekken ze Tsjechov naar zich toe
Gezien: 18 mei 2016, Schouwburg de Meerse (Hoofddorp)
★★★★☆

Het idee was om een voorstelling te maken die bestaat uit allerlei fragmenten uit het oeuvre van Anton Tsjechov. Yara Alink en Sander Plukaard zijn twee jonge makers, en staan als hippe, rijke, Amsterdamse twintigers met hun kijk-mij-ik-kom-van-de-toneelschool-mentaliteit, behoorlijk ver van Tsjechovs personages. Althans, op het eerste gezicht.
Lees verder

Johan Simons: ‘Het is een gouden tijd voor theater’

Foto: Phile Deprez

Foto De Kersentuin: Phile Deprez

Na vijf jaar als intendant aan de Münchner Kammerspiele verbonden te zijn, keerde Johan Simons dit theaterseizoen terug als artistiek leider bij NTGent. Zijn eerste zaalregie daar sindsdien, De Kersentuin van Anton Tsjechov, beleeft dinsdag zijn Nederlandse première in Amsterdam.

Tsjechov voltooide De Kersentuin in 1904, een paar maanden voor hij stierf. ‘Net als nu maakte de wereld toen woelige tijden door. De Russische Revolutie stond voor de deur, en dat voel je. Het is een “einde der tijden”-stuk, een stuk dat op de kanteling naar een nieuwe maatschappij staat. En ik heb het gevoel dat wij nu, in de samenleving waar wij deel van uitmaken, ook op een kantelpunt zitten.’ Lees verder