Getagd: Cultura Nova 2018

Het sentiment achter de muren van de Emma schoenfabriek

Foto: Ben van Duin

Theater Emma
Door Toneelgroep Maastricht
Gezien 25 augustus 2018, Cultura Nova (Brunssum)
Te zien t/m 2 september, aldaar


‘Iedereen leeft onder dezelfde hemel maar niet iedereen heeft dezelfde horizon.’ Met die woorden schuifelt Koningin Emma (Michel Sluysmans) door de uitgerekte fabriekshal in Treebeek, Brunssum. Ze is honderdzestig jaar oud inmiddels, en nog lang niet dood – ze leeft immers voort in straten, pleinen, parken. Ze is een kolenmijn geweest, een fabriek, een paar schoenen.

Emma is gemaakt ter gelegenheid van het honderdjarig bestaan van het Fonds voor Sociale Instellingen, dat in de vorige eeuw werd opgericht om werkgelegenheid te verschaffen aan mensen die na een ongeval niet meer in de mijnen konden werken. De schoenenfabriek Emma groeide uit tot eerste sociale werkplaats van Nederland. De recente verhuizing naar Kerkrade roept dan ook gemengde gevoelens op onder werknemers en inwoners van Brunssum. Lees verder

De spartelende mens, bungelend op veertig meter hoogte

Circustheater Carillon – The Flight of Time
Door Kitonb Project
Gezien 24 augustus 2018, Cultura Nova (Heerlen)


Veertig meter boven het Burgemeester van Grunsvenplein bungelen vier engelachtige wezens in lichtgevende hoepels midden in de donkere nachtlucht. Nietigheid op zijn spectaculairst, een paradox waar Kitonb Project wel raad mee weet. Het theatergezelschap uit Rome opende gisterenavond de 28ste editie van Cultura Nova, het beeldend theaterfestival in Heerlen en omstreken. Zo’n twintigduizend bezoekers kwamen op de gratis openluchtvoorstelling af.

Midden op het plein, naast de gigantische hijskraan, staat een zes meter hoge, stalen constructie waarin kriskras zeshonderd meter elastiek is gespannen. Dansers klimmen naar boven en laten zich in totale overgave naar beneden vallen. Als flipperkastballetjes stuiteren ze door het elastiek naar beneden, overgeleverd aan de grilligheid van het toeval, maar vol vertrouwen dat hun vrije val gebroken zal worden. De beeldsequentie doet denken aan de mythe van Sisyphus en toont hoe de mens in al zijn absurditeit en nietigheid nooit zijn pogingen zal staken. Deze repetitieve scène was in zijn relatieve eenvoud een van de hoogtepunten uit de voorstelling. Lees verder