Getagd: DOX

5 tips voor het Nederlands Theater Festival

Gisteren is het Nederlands Theater Festival begonnen. Behalve de elf voorstellingen die door de vakjury zijn geselecteerd, is er een uitgebreide aanvullende (rand)programmering, die niet minder de moeite waard is. Hieronder mijn tips daaruit:

  1. Poquelin II – STAN / Olympique Dramatique / NTGent / Dood Paard / Arsenaal/Lazarus Dit is hoe platvloersheid verheven wordt tot hoogste kunst. Vanaf een provisorisch in elkaar getimmerd podiumpje midden tussen de toeschouwers, voelt het alsof deze fantastische toneelspelers – waaronder een zichzelf overtreffende Damiaan De Schrijver ­– op een marktplein staan om daar met het gewone volk (u) eens even vrolijk uit te halen naar de bourgeois. 9/9, De Brakke Grond

Lees verder

Nima Mohaghegh en Saman Amini: ‘We willen mensen hun waarheid laten vertellen’

Nima Mohaghegh en Saman Amini leerden elkaar in 2013 tijdens hun studie kennen. Mohaghegh (1985) studeerde aan de filmacademie in Amsterdam en zocht voor zijn afstudeerfilm Sacred Defense een Iraanse acteur. Het werd Amini (1989), toen nog derdejaars student aan de Toneelacademie Maastricht.

Sacred Defense was destijds ‘een onmogelijk project’, vertelt Mohaghegh. “De film speelde zich af in de jaren tachtig tijdens de Iraaks-Iraanse Oorlog, ook wel ‘De Vergeten Oorlog’ genoemd. We moesten de oorlog en zijn gruwelijkheden – er zijn een miljoen mensen doodgegaan – laten zien, en dat alles vanuit Amsterdam, met een studentenbudget, en een crew met behalve ons alleen maar autochtone Nederlanders. Voor ons was die wereld heel herkenbaar, we hebben dat van dichtbij meegemaakt, maar het was moeilijk om dat te communiceren met de rest.” Lees verder

Casper Vandeputte: ‘We leven in een wereld waarin we de ander nooit zullen begrijpen’

Foto: Bart Grietens

Hij is blij dat hij geen jonge maker meer is. Dat het niet meer gaat over wat voor ontdekking hij is en welke verwachtingen daar vervolgens bij komen kijken. Regisseur Casper Vandeputte (1985) studeerde bijna tien jaar geleden af aan de Toneelschool Maastricht. Vandaag gaat zijn jongerenvoorstelling Bloedlink in première bij NTjong en DOX.

Hij kijkt met een liefdevolle blik naar de wereld, en houdt van een beetje anarchie, een beetje rauwheid. Althans, dat kun je concluderen als je zijn eerdere voorstellingen als The Family (vorig jaar) of The Summer of ’96 (2015) zag. Casper Vandeputte houdt ervan de boel een beetje op te schudden.

In Bloedlink zal dat niet anders worden: het verhaal speelt zich af tijdens een les maatschappijleer voor een probleemklas van een middelbare school. Het toneelbeeld bij aanvang: een keurig gestructureerd klaslokaal, uitzicht over het Amsterdam Science Park. Tomeloze troosteloosheid die bijna schreeuwt om anarchie. “In mum van tijd is dit een grote chaos,” belooft hij meteen. Lees verder

Geen vrijblijvende theaterervaring

Foto: Anna van Kooij

Foto: Anna van Kooij

Straf · De Verlichting, Hacking Habitats, Het Huis Utrecht, Dox
Gezien: 14 mei 2016, voormalige gevangenis Wolvenplein (Utrecht)
★★★☆☆

‘Alle ellendelingen achter de deur!’ schreeuwt een bewaker en de kooien waarin we zitten worden afgesloten. We bevinden ons in een bedompte ruimte in de voormalige gevangenis Wolvenplein te Utrecht. De mannen en vrouwen zijn al van elkaar gescheiden en in aparte kooien gezet. Van achter grote hekken kijken we naar de montagevoorstelling Laat maar zitten, gespeeld door acteurs, ex-gedetineerden en bewakers – niet voor het eerst werkt regisseur Floris van Delft deels met ervaringsdeskundigen, deels met acteurs.
Lees verder

De duistere figuren van de nacht

Foto: Foto: Kamerich & Budwilowitz / EYES2

Foto: Foto: Kamerich & Budwilowitz / EYES2

DOX Playground #1: The pusher, the pulse · Erik Kaiel, Nina Sondagh, Peter Hendrikx
Gezien: 10 april 2016, Tweetakt (Utrecht)
★★★☆☆


We staan tegen de zijkant van een ondergrondse gang aan de werf van de Oudegracht. Twee mensen lopen op elkaar af. Een fysieke worsteling volgt. Een jas valt uit het niets tussen ons in. Iemand rent weg, een trap op, de winkelstraat in. The pusher, the pulse is een theatrale dansroute door de nachtelijke Utrechtse binnenstad, losjes geïnspireerd op  Bernard-Marie Koltès’ toneeltekst In de eenzaamheid van de katoenveldenCentraal staat de ontmoeting tussen een dealer en zijn (potentiële) klant.
Lees verder