Getagd: Frederik Brom

Vastgoed B.V. – Senf theaterpartners, Kemna Theater

Foto: Tom Sebus

Ironisering van patriarchaal vastgoedwezen
Gezien: 9 oktober 2017, Theater DeLaMar (Amsterdam)
★★★☆☆

Vastgoed B.V. toont een geïroniseerde schets van een gekapitaliseerde wereld, waarin uitsluitend mannen de dienst uitmaken, waarin elk moment van zwakte meteen ongenadig afgestraft wordt, waarin racisme en seksisme als normale omgangsnormen gelden. ‘Een vent is wat-ie verkoopt. En jij zit alleen maar te kutten’, dat soort taal. David Mamet schreef het stuk (Glengarry Glen Ross) in 1982, tien jaar voor de verfilming ervan.

Het stuk speelt zich af op een grootstedelijk makelaarskantoor. Scenografen Thomas Rupert en Roos Veenkamp ontwierpen een duistere ruimte met op de achterwand geschilderde doeken waarop immense wolkenkrabbers prijken. Boven de acteurs hangt een ingenieuze constructie van tl-verlichting, die gaandeweg neerdaalt. Verder een lege speelvloer; de ego’s van de personages krijgen zo alle kans om de ruimte op te vullen. Lees verder

Palm Springs – DeLaMar Producties

Fotoo: Leo van VelzenFoto: Leo van Velzen.

Foto: Leo van Velzen

Politiek engagement vs. onvoorwaardelijke familiebanden
Gezien: 19 november 2016, DeLaMar Theater (Amsterdam)
★★★☆☆

Kerstmis in Palm Springs, California. Polly en Lyman Wyeth ontvangen zoon en dochter thuis voor de feestdagen. Het is even geleden dat het gezin compleet was; dochter Brooke is jaren depressief geweest, krabbelt nu langzaam weer overeind. Dat doet ze aan de andere kant van de Verenigde Staten, in het ‘linkse New York’. De afschuw in de ogen van haar moeder is bijna tastbaar als ze erover praat. Zij en haar man zijn uitgesproken republikein, goed bevriend met Ronald Reagan en zijn vrouw Nancy, volmondig eens met diens stelling ‘trust someone, but verify’, zo blijkt. Lees verder

Sophie (een leven in 12 scènes) – DeLaMar Producties

Foto: Leo van Velzen

Foto: Leo van Velzen

Een algemeen portret van een doorsnee-leven
Gezien: 15 november 2015, DeLaMar
★★☆☆☆

 

In twaalf korte scenes geeft deze voorstelling een heel leven weer: qua structuur doet dat sterk denken aan de film Boyhood. In een krappe twee uur zien we twaalf momenten die het personage vormen van klein meisje tot oude, hoogbejaarde vrouw. Tjitske Reidinga speelt haar, van acht en tot zevenentachtig jaar oud. De tekst komt van Roos Ouwehand, die hiermee debuteert als toneelschrijver.
Lees verder