Getagd: Gerard Reve

Een sympathiek buurtproject, geen spannende theatervoorstelling

Foto: Bowie Verschuuren

Locatietheater Circus Reve
Door Stichting Moskou, Theater Oostblok
Gezien 15/4, op locatie in Betondorp (Amsterdam)
Te zien t/m 22/4, aldaar en 22 t/m 26 augustus in Greonterp


Gerard Reve is uit de dood herrezen en wandelt weer doodleuk door Betondorp, de wijk waarin hij opgroeide. Daar ontmoet hij twee jonge jongens met wie hij in een vaag continuüm van tijd en ruimte belandt en die hij op sleeptouw neemt door zijn leven. Een vrolijke, jonge actrice – vers van de toneelschool en uitgesproken Reve-fan – huppelt daar vrolijk doorheen en sluit zich bij deze illustere gelegenheidsclub aan. Ze wringen zich door gaten in muren en verplaatsen zich op die manier van Betondorp naar het Friese Greonterp, om uiteindelijk te eindigen bij Reve’s graf in België.

Een soort Gerard Reve meets Alice in Wonderland, lijkt dit te worden. Spannend in potentie. Helaas is er op deze eerste toneeltekst van Reve-kenner Arie Storm behoorlijk wat af te dingen. De voorstelling is een verzameling van elementen en ideetjes, zonder samenhang of diepgang. Lees verder

Willem Nijholt over ‘Een ongeduldig verlangen’

foto: Manon Bruininga

foto: Manon Bruininga

In Een ongeduldig verlangen bundelt Willem Nijholt zijn herinneringen aan zijn jeugd in Nederland.

Willem Nijholt, 82 jaar oud, speelt met het chocolaatje dat naast zijn koffie ligt. Hij vertelt hoe hij een keer na een voorstelling koffie dronk met koningin Juliana. ‘Dan zag je ‘r zo kijken naar dat chocolaatje… en we dachten: die vindt er niks aan. En toen… plons ging het. Ja, zei ze, bittere chocolade geeft de koffie een extra dimensie. Ach, wat jammer voor u, meneer Nijholt, u heeft melkchocolade gekregen!’

Het was de tweede keer dat Nijholt haar ontmoette. De eerste keer was jaren eerder, januari 1946, toen het eerste ziekenhuisschip dat vanuit Indië terugkwam in Nederland werd onthaald door Juliana. Aan boord de elfjarige Willem Nijholt, met zijn broer, zus en zieke moeder. ‘Bent u blij weer terug te zijn in het vaderland?’ vroeg Juliana. Over die overtocht, de herinneringen aan Java en vooral dat moeizaam wennen aan een onbekend ‘vaderland’ gaat Een ongeduldig verlangen. Lees verder