Getagd: Het Nationale Theater

VSCD Toneelprijzen: de nominaties

Romana Vrede en Ranja Rukavina, beiden geselecteerd voor een toneelprijs voor beste bijdragende rol voor hun rollen in The Nation. Foto: Sanne Peper

Donderdagavond maakte de Volkskrant de nominaties voor de belangrijkste Nederlandse acteerprijzen bekend. Genomineerd voor de Louis d’Or zijn Eelco SmitsBruno Vanden Broecke en Steven van Watermeulen. Voor de Theo d’Or zijn Marieke HeebinkKarina Holla en Alejandra Theus genomineerd. Michiel BlankwaardtArnon GrunbergRick Paul van Mulligen en Vanja Rukavina maken kans op de Arlechhino en Anniek Pheifer, Maureen TeeuwenDionne Verwey en Romana Vrede zijn ten slotte genomineerd voor de Colombina.

De Nederlandse Toneeljury 2018 bestaat uit: Ferry Mingelen (voorzitter), Walther van den Heuvel (vice- voorzitter, hoofd programmering, Theater Rotterdam), Cecile Brommer (dramaturg), Sander Janssens (journalist, Het Parool en Theaterkrant.nl), Keimpe de Jong (programmeur, Zwolse Theaters), Anneke van der Linden (programmeur, de Nwe Vorst), Christiaan Mooij (artistiek coördinator, De Meervaart), Mirjam van Tiel (directeur, Theater Hanzehof).

De prijzen worden op 16 september uitgereikt tijdens het Gala van het Nederlands Theater in de Stadsschouwburg Amsterdam. Lees hieronder de juryrapporten.

Lees verder

Wat betekent afkomst?

Foto: Kurt van der Elst

Theater Melk & Dadels
Door Stichting Daria Bukvić, Rose Stories, Het Nationale Theater, Theater De Meervaart
Gezien 12 mei, Koninklijke Schouwburg (Den Haag)
Te zien t/m 24 juni en 4 oktober t/m 8 december (tournee)


Wat is de betekenis van afkomst? Die vraag staat centraal in Melk & Dadels, de montagevoorstelling rondom Soumaya Ahouaoui, Kyra Bououargane, Fadua el Akchaoui en Khadija el Kharraz Alami, vier jonge Marokkaans-Nederlandse actrices. Een jaar geleden gingen ze samen naar Marrakesh, op zoek naar overeenkomsten in verschillen en verschillen in overeenkomsten.

De voorstelling begint in niet mis te verstane uniformiteit. Strak in het pak dreunen ze een stoomcursus Marokkaanse archetypes op. Tien in totaal: waaronder de family first­­-Marokkaan (begeeft zich in grote kuddes), de verkaasde Marokkaan (de kameleon onder de Marokkanen) en de geef-mij-subsidie-want-ik-ben-Marokkaan-Marokkaan (zijzelf). Lees verder

De Officiële Juryselectie van het Nederlands Theater Festival 2018

Foto UR: Julian Maiwald

Vandaag heeft de vakjury van het Nederlands Theater Festival haar selectie van elf beste voorstellingen van het voorbije seizoen bekendgemaakt. De jury selecteerde vijf grotezaalvoorstellingen, vijf kleinezaalvoorstellingen en één voorstelling op locatie. De elf voorstellingen zijn in principe in september weer te zien tijdens het Nederlands Theater Festival in Amsterdam.


Geselecteerd voor de grote zaal zijn:

Geselecteerd voor de kleine zaal zijn:

In de categorie locatietheater / theater op locatie is ten slotte geselecteerd:

  • Kogelvis van Toneelgroep Oostpool, Introdans en Het Gelders Orkest

Lees verder

Indrukwekkende Anniek Pheifer in een verder statische Oresteia

Foto: Sanne Peper

Theater De Oresteia
Door Het Nationale Theater
Gezien 7 april, Koninklijke Schouwburg (Den Haag)
Te zien t/m 3 juni (tournee)


De Oresteia, de oertragedie van Aischylos (524 – 456 v. Chr.) is een driedelig drama rondom een familie waar een bloederige keten van moord en wraak aan vastkleeft. Het is een soort soapserie avant la lettre: Agememnon offerde zijn dochter Iphigeneia tijdens de Trojaanse Oorlog om de goden gunstig te stemmen (prequel), zijn vrouw Klytaimnestra vermoordt Agamemnon en zijn minnares Kassandra (deel 1), vervolgens zint hun zoon Orestes op wraak en vermoordt zijn moeder en haar minnaar (deel 2). Gerechtigheid – of althans, een poging daartoe – vindt plaats ten slotte plaats in deel 3, als de godin Athene iets vernuftigs uitvindt: een rechtbank. Een jury van Atheense burgers buigt zich over de vraag: weegt Orestes’ moord op zijn moeder zwaarder dan zijn moeders moord op zijn vader, haar man?

Toegegeven, soapserie is misschien een wat flauwe vergelijking, maar die dringt zich ook op door het decorontwerp van Bernhard Hammer. Twee grote schermen hangen prominent op de achterwand, en brengen de personages in kwestie vaak in cliffhangerclose-up in beeld. Die bevinden zich op een metersgrote golvende plaat – de zee, of loopgraven in een onstuimig landschap? – die bijna voortdurend langzaam ronddraait. Lees verder

Een voorstelling als een doorsnee middelbareschooldag

Foto: Sanne Peper

Theater Metropolis #1
Door Het Nationale Theater, Trouble Man
Gezien 13 maart, Theater Kikker (Utrecht)
Te zien t/m 21 april (tournee)


Het Oranjecollege was ooit een probleemschool in een dito Haagse wijk, maar daar gaat dit schooljaar verandering in komen. De nieuwe directrice heeft haar zinnen gezet op het predicaat Excellente School, maar dat krijg je alleen met een uitstekende examenscore. Dus daar moet alles voor wijken.

Het uitgangspunt van Metropolis #1 roept meteen de terechte vraag op of het behalen van een dergelijk predicaat wel iets is wat je überhaupt zou moeten willen. Is een betrokken leeromgeving niet belangrijker dan een hoge examenuitslag? De ideologie stuit dan ook op verzet, onder andere van de nieuwe geschiedenisdocent (een sterke Mariana Aparicio Torres), en ook de goeiige conciërge (Stefan de Walle) zet er stilletjes vraagtekens bij. En ondertussen glijden de leerlingen één voor één steeds verder af in hun persoonlijke sores. Lees verder

Casper Vandeputte: ‘We leven in een wereld waarin we de ander nooit zullen begrijpen’

Foto: Bart Grietens

Hij is blij dat hij geen jonge maker meer is. Dat het niet meer gaat over wat voor ontdekking hij is en welke verwachtingen daar vervolgens bij komen kijken. Regisseur Casper Vandeputte (1985) studeerde bijna tien jaar geleden af aan de Toneelschool Maastricht. Vandaag gaat zijn jongerenvoorstelling Bloedlink in première bij NTjong en DOX.

Hij kijkt met een liefdevolle blik naar de wereld, en houdt van een beetje anarchie, een beetje rauwheid. Althans, dat kun je concluderen als je zijn eerdere voorstellingen als The Family (vorig jaar) of The Summer of ’96 (2015) zag. Casper Vandeputte houdt ervan de boel een beetje op te schudden.

In Bloedlink zal dat niet anders worden: het verhaal speelt zich af tijdens een les maatschappijleer voor een probleemklas van een middelbare school. Het toneelbeeld bij aanvang: een keurig gestructureerd klaslokaal, uitzicht over het Amsterdam Science Park. Tomeloze troosteloosheid die bijna schreeuwt om anarchie. “In mum van tijd is dit een grote chaos,” belooft hij meteen. Lees verder

Een zwarte man in een witte wereld

Foto: Sanne Peper

Theater Othello
Door
Het Nationale Theater
Gezien
3 februari 2018, HNT Studio’s (Den Haag)
Te zien t/m 31 maart (tournee)


Shakespeares Othello gaat over een gewaardeerde generaal die zijn haatdragende rechterhand Jago passeert, en dat uiteindelijk met zijn leven (en dat van zijn lief en een aantal anderen om hem heen) bekoopt. Dat deze Othello een zwarte man is in een wereld die verder uitsluitend door witte mensen wordt bevolkt, leek lange tijd maar bijzaak.

Maar als, aan het eind van deze voorstelling, Othello lijnrecht tegenover zijn vijanden staat – die zich verenigen in slogans als ‘een wilde blijft een wilde’, hem zonder blikken of blozen ‘een tropische mascotte’ noemen, of een ‘diklip’ – vraag je je af hoe willekeurig zijn huidskleur eigenlijk is in dit geheel. Want we zien dat ook degenen die Othello voorheen hoog hadden zitten, zich bij twijfel liever voegen bij zijn tegenstanders, die deze vreemdeling (of gelukzoeker, zo je wilt) liever kwijt zijn dan rijk. En dan blijkt vriendschap niet meer dan verkapte tolerantie, die zodra de kans zich voordoet net zo makkelijk omslaat in afwijzing. Lees verder