Getagd: Karavaan

Podcast: Critici-tafel #3 (vanaf Festival Over het IJ)

Vorige week schoof ik aan bij de derde aflevering van de Critici-tafel, de podcast van Theaterkrant.nl en Theatermaker. Vanaf het festivalhart van Over het IJ bespraken drie critici de voorstellingen die ze de afgelopen maanden hebben gezien, de tendensen op de zomerfestivals en wat er verder nog ter tafel komt. Aan tafel zaten: Hans Smit, Sander Janssens en Jos Schuring.

We spraken onder meer over de zomerfestivals: Over het IJ, Oerol, Karavaan, Boulevard, Cultura Nova, Leeuwarden Culturele Hoofdstad, Noorderzon, De Tuin der Lusten, Festival van der Aa en ten slotte het Nederlands Theater Festival dat in september het nieuwe seizoen inluidt.

Luister de podcast terug via deze link: http://podcast.theaterkrant.nl/2018/07/24/de-criticitafel-3/

Karavaan: theater in leegstande panden, op straat en het platteland

Aardappelvreters, foto: Bowie Verschuuren

Dit weekend begon de vijfentwintigste editie van festival Karavaan in Alkmaar. Het is de aftrap van de zomerfestivals, dus dat betekent dat we voorlopig vooral wegblijven van de reguliere theaterzalen. Karavaan duikt op in leegstaande panden, op straat en op het omliggende platteland.

In een stoffig, verduisterd pand in het centrum van de stad, spelen Quintijn Relouw en Sjoukje Böing hun woordloze voorstelling Phobo Phobo. We zien een bejaard echtpaar dat zich rigoureus van de wereld heeft afgesloten. Uitgeblust en vastgeroest zitten ze opgesloten in hun donkere kamertje, tussen ingeblikt augurken en perziken – en zelf niet minder ingeblikt.

Door de duistere, associatieve en soms hallicunante beeldtaal lijkt het soms alsof je in een voorstelling van het Vlaamse theatercollectief Abattoir Fermé bent beland. Het mooist zijn de spaarzame momenten van tederheid – bijvoorbeeld wanneer de vrouw haar man uitkleedt om hem met een natte doek te wassen. Of de liefdevolle maar strenge klappen die zij hem soms geeft.

Door de veelheid aan losse aanzetjes voelt de voorstelling van deze jonge makers nog niet helemaal af. Het is prettig dat ze niet de neiging hebben alles in te lossen (wat doet bijvoorbeeld die baby op sterk water in een oude augurkenpot in de hoek?), maar door gebrek aan focus gaat de voorstelling uiteindelijk toch kabbelen. Lees verder

De onbegrensdheid van lucide dromen

Happiness Unlimited · Project Wildeman
Gezien: 26 mei 2017, Karavaan, voormalig VSM-laboratorium (Alkmaar)
★★☆☆☆


Project Wildeman wil ons laten ervaren hoe de onbegrensdheid van dromen kan inwerken op de realiteit. Dromen hebben in de geschiedenis in alle culturen belangrijke betekenissen gehad, vertelt ‘huisfilosoof’ Jonatan Bartling bij aanvang. Het publiek staat wat ongemakkelijk en lacherig in de loods van een voormalig VSM-laboratorium in Alkmaar – waar vroeger natuurlijke geneesmiddelen werden gefabriceerd. Lees verder