Getagd: Marcus Azzini

Emotionele steekpartij tussen grachtengordelkind en ex-model

Foto: Sanne Peper

Theater Allemaal mensen #6
Door Toneelgroep Oostpool
Gezien 2 juli 2018, Parade (Rotterdam)
Te zien t/m 21 augustus, in alle steden op de Parade


Chris Peters is een soort kantjil (‘een fors konijn met hoefjes’), Casper Nusselder een combi van een cowboy, indiaan en Tarzan. Ze ontmoetten elkaar op een van de befaamde workshops waar regisseur Marcus Azzini al meerdere afleveringen van Allemaal mensen uit destilleerde. Peters is een breedsprakig grachtengordelkind, Nusselder een introvert ex-model.

Het is vanaf seconde 1 al duidelijk dat dit geen liefde op het eerste gezicht was. Althans niet vanuit Nusselder, die met draaiende ogen vanaf een bankje achterin naar zijn uitbundige medespeler kijkt, die zichzelf voortdurend op de voorgrond zet.

Peters’ energie ligt een behoorlijk stukje hoger. Nog geen tien minuten daarvoor stond hij te spelen in Allemaal mensen #5, waar hij een ‘ondankbaar’ rolletje had als theateracteur tussen filmacteurs, nee, tussen Gouden Kalfwinnaars. Alsof hij Nusselder nu gebruikt om slinks wraak te nemen op de vorige voorstelling. Lees verder

‘Champagne problems’ van jonge kunstenaars

Foto: Sanne Peper

Gezien Allemaal mensen #5
Door Toneelgroep Oostpool
Gezien 2 juli 2018, Parade (Rotterdam)
Te zien t/m 21 augustus, in alle steden op de Parade


Rondom de release van de kaskraker Oorlogswinter 2 – no more mister nice guy (met Barry Atsma in alle bijrollen) gaan filmacteurs Jonas Smulders en Martijn Lakemeier voor deze gelegenheid offroad: ze debuteren in het theater. Om precies te zijn in een theatrale roadtrip door Ibiza. Op de achtergrond rolt een rol papier waarop een knullige weg geschilderd is om te onderstrepen dat dit toneel is.

Terwijl ze door het theater-Ibizi rijden in hun theater-auto die Lakemeier bestuurt (want die heeft zijn theater-rijbewijs gehaald), bespreken ze de prijs van hun roem, de druk om zoveel mogelijk Gouden Kalf-winnaars te neuken, de angst uitgerangeerd te raken, bang dat hun schoonheid uit de mode raakt (‘op de toneelschool in Arnhem zijn alleen maar lelijke mensen afgestudeerd!’). Op de achterbank zit trouwens toneelacteur Chris Peters, wiens naam door gebrek aan Gouden Kalveren het aankondigingstekstje in de Paradekrant niet eens haalde. Die beleeft ondertussen zijn eigen crisis. Lees verder

De keuze van… Michiel van Erp

Michiel van Erp is documentairemaker en theaterregisseur. Voor aankomend seizoen staat er een regie gepland bij Internationaal Theater Amsterdam (voorheen Toneelgroep Amsterdam). Ik vroeg hem naar welke voorstellingen die aankomend seizoen in de Amsterdamse schouwburg te zien zijn hij in het bijzonder uitkijkt. Lees verder

Snedige tekst slaat bodem uit het stuk

Foto: Sanne Peper

Theater Romeo en Julia
Door Toneelgroep Oostpool
Gezien 6 januari 2018, Huis Oostpool (Arnhem)
Te zien t/m 24 maart (tournee)


“Mensen doen meteen zo spastisch als het over Romeo en Julia gaat. Ik snap het ook wel, het is ook al vijf eeuwen een superhit,” zegt pater Lorenzo halverwege het stuk. Maar wie Jan Hulst en Kasper Tarenskeen, die de tekst bewerkten, kent van hun eerdere werk, verheugt zich ongetwijfeld op een adaptatie die met dat ‘spastische’ korte metten zal maken. Helaas valt dat wel mee.

Het is voor het eerst dat het makersduo een tekst schreef die ze niet zelf regisseerden. Spannend: hun uitgesproken signatuur zit vol actuele verwijzingen en botte humor. In eigen regies levert dat vaak absurd-eigentijdse voorstellingen op – zowel in nieuw werk als bewerkingen van bestaand repertoire: anderhalf jaar geleden maakten ze op Oerol een messcherpe hertaling van Homerus’ Ilias. Het eeuwenoude verhaal resoneerde naadloos met 21e-eeuws nihilisme en was een van de hoogtepunten van het festival. Afijn: hooggespannen verwachtingen dus. Lees verder

Mooi spel en een hoop geruzie

Foto: Sanne Peper

The Intelligent Homosexual’s Guide to Capitalism and Socialism with a Key to the Scriptures or iHo · Toneelgroep Oostpool
Gezien: 30 september 2017, Stadstheater Arnhem
★★★☆☆


“Ik ben alleen in deze gevangenis, en jij in de jouwe,” zegt Gus Marcantonio halverwege het stuk tegen zijn dochter Empty. De gepensioneerde havenarbeider en communist beweert alzheimer te hebben – alhoewel zijn kinderen eerder depressie of totale desillusie vermoeden. Gus besluit dat hij een einde aan zijn leven wil maken. Niet voor het eerst: een jaar eerder sneed hij al eens zijn polsen door. Lees verder

Najaarstips 2017

Publiciteitsbeeld De huisbewaarder, foto: Annaleen Louwes

In de vanmiddag verschenen Uitmarktbijlage blikt Het Parool jaarlijks vooruit op het aankomend cultureel seizoen in Amsterdam. Naar deze vier voorstellingen, die deze herfst in de Amsterdamse theaters te zien zijn, kijk ik in het bijzonder uit.

De huisbewaarder – Toneelschuur Producties / Paul Knieriem
In De huisbewaarder van Harold Pinter wordt een zwerver in huis opgenomen. Regisseur Paul Knieriem onderzoekt met deze voorstelling de grenzen van onbaatzuchtigheid en dankbaarheid – en waar die twee met elkaar botsen. René van ’t Hof weet met zijn fysieke spel ongetwijfeld goed raad met alle ‘Pintereske’ dubbelzinnigheden in de tekst. Ik kijk uit naar hoe hij die met zijn tegenspelers Jan-Paul Buijs en Lowie van Oers gaat vormgeven.
21-28/10 en 23-25/11 Toneelschuur (première 26/10), 17/11 Amstelveen, 19-30/12 Bellevue Lees verder

Opening ITS Festival: ‘Breng de wereld de theaterzaal in’

Daria Bukvić tijdens de opening van het ITS Festival, foto: Bart Grietens

Gisteren ging het ITS Festival van start. Op het festival staat het werk van de afstuderende podiumkunstenaars centraal. 

Tot met zondag zijn er ruim vijftig voorstellingen in de theaters aan de Nes en de theateracademie te zien. In de Brakke Grond presenteren theatervormgevers dagelijks hun materiaal, en de afstuderende regisseurs worden elke middag geïnterviewd door Oscar van den Boogaard.

De binnentuin van De Brakke Grond dient de komende dagen als festivalhart. Daar opende artistiek directeur Marcus Azzini gisterenochtend het festival. “Een festivaldirecteur moet proberen te verbinden,” zei hij. Dus vroeg hij de jonge, maar inmiddels gevestigde theatermakers Daria Bukvić en Marjolijn van Heemstra de nieuwe lichting kunstenaars toe te spreken. Beiden drukten de aanstormende garde op het hart om buiten de gebaande paden te durven denken. Lees verder