Getagd: Thomas Cammaert

Snedige tekst slaat bodem uit het stuk

Foto: Sanne Peper

Theater Romeo en Julia
Door Toneelgroep Oostpool
Gezien 6 januari 2018, Huis Oostpool (Arnhem)
Te zien t/m 24 maart (tournee)


“Mensen doen meteen zo spastisch als het over Romeo en Julia gaat. Ik snap het ook wel, het is ook al vijf eeuwen een superhit,” zegt pater Lorenzo halverwege het stuk. Maar wie Jan Hulst en Kasper Tarenskeen, die de tekst bewerkten, kent van hun eerdere werk, verheugt zich ongetwijfeld op een adaptatie die met dat ‘spastische’ korte metten zal maken. Helaas valt dat wel mee.

Het is voor het eerst dat het makersduo een tekst schreef die ze niet zelf regisseerden. Spannend: hun uitgesproken signatuur zit vol actuele verwijzingen en botte humor. In eigen regies levert dat vaak absurd-eigentijdse voorstellingen op – zowel in nieuw werk als bewerkingen van bestaand repertoire: anderhalf jaar geleden maakten ze op Oerol een messcherpe hertaling van Homerus’ Ilias. Het eeuwenoude verhaal resoneerde naadloos met 21e-eeuws nihilisme en was een van de hoogtepunten van het festival. Afijn: hooggespannen verwachtingen dus. Lees verder

Onheilspellende voorstelling over gender en macht

ta-de-meiden-jan-versweyfeld-691x463

Foto: Jan Versweyveld

De meiden · Toneelgroep Amsterdam
Gezien: 11 december 2016, Stadsschouwburg Amsterdam
★★★★☆


Nauwkeurig fotografeert ze de hele kamer. Het bed, de gordijnen, de kledingkast. Haalt vervolgens een mes tevoorschijn, legt dat in een lade. Zet een wekker. Ondertussen zit haar zus voor de spiegel, maakt zich rustig op. Ze bereiden zich voor op voor hun ‘ceremonie’. De openingsscène uit De meiden in regie van Katie Mitchell, is verstild en onheilspellend.

Het is Mitchells debuut als gastregisseur bij Toneelgroep Amsterdam. De controversiële Britse regisseur stelt in haar werk de vrouwelijke perceptie centraal. De meiden gaat over Claire en Solange, twee zussen die als dienstmeiden werken bij een rijke vrouw. De vrouw onderdrukt en vernedert ze. Maar elke avond, als ze van huis is, spelen de zussen een rollenspel: beurtelings spelen ze de mevrouw, die dan door de ander wordt vermoord. Een gegeven dat is gebaseerd op een waargebeurd feit uit de jaren dertig van de vorige eeuw: in Frankrijk vermoordden twee dienstmeisjes hun mevrouw met een hamer en een mes. Lees verder

Regisseur Katie Mitchell: ‘Theater kan helpen de werkelijkheid te verwerken’

Foto: Jan Versweyveld

Foto: Jan Versweyveld

Morgen maakt de controversiële toneelregisseur Katie Mitchell met De meiden haar debuut bij Toneelgroep Amsterdam. In haar werk staat de vrouwelijke perceptie centraal: “Jarenlang was ik een geheime feminist, maar nu een uitgesprokene.”

De Britse regisseur Katie Mitchell (52) heeft nogal wat omstreden producties achter haar naam staan. Recent voorbeeld: in februari dit jaar ensceneerde ze Sarah Kane’s toneeltekst Cleansed bij het National Theatre in Londen. De verkrachtings- en folteringsscènes waren zo realistisch dat toeschouwers wegliepen of zelfs flauwvielen. Haar werk is de laatste jaren in haar thuisland overigens nauwelijks nog te zien: met name in Duitsland vinden haar onconventionele regies weerklank. Twee jaar geleden haalde de Stadsschouwburg haar bovendien al naar Nederland als ‘Brandstichter’, het tweejaarlijks festival waarin een internationaal gevierd theatermaker centraal staat. Lees verder

Een intrigerend, menselijk portret van een seriemoordenaar

Foto: Ben van Duin

Foto: Ben van Duin

Kogelvis · Bellevue Lunchtheater, Toneelgroep Oostpool, Nick Bruckman, Marcus Azzini
Gezien: 27 september 2016, Theater Bellevue (Amsterdam)
★★★★☆


Jeffrey Dahmer, later ook wel de ‘Milwaukee Cannibal’ genoemd, verleidde tussen 1987 en 1991 zeventien jongens om met hem mee naar huis te gaan. Daar hield hij ze wekenlang gevangen, verdoofde ze, verkrachtte ze, sneed ze open en at ze op. De nieuwe lunchvoorstelling van debuterend toneelschrijver Nick Bruckman is bepaald geen licht verteerbare hap.
Lees verder