In april 2003 woonde ik een affiliate marketingevenement bij op een cruiseschip vanuit Miami. Dit was het derde jaar dat het plaatsvond op een schip, na een inaugurele versie aan land.
In die jaren ontmoette ik Missy Ward op deze evenementen en werd ik conferentievrienden. Toen we in 2003 aan een bar op het schip zaten, beseften we dat we allebei niet tevreden waren met de richting van het evenement.
We hadden veel hulp geboden om dit mogelijk te maken, en ik was de belangrijkste doorverwijzende deelnemers. De laatste druppel voor mij was toen de organisator voor de menigte opstond en mij bedankte omdat ik hem had verteld dat hij mij niet de vele duizenden dollars hoefde te betalen die ik had verdiend door verwijzingen, omdat de cijfers krap waren om de cruise gebeuren.
Ik heb die discussie nooit met hem gehad, en ik rekende op het geld als enige kostwinner voor mijn groeiende gezin (Kerri, baby nr. 3, zou later dat jaar worden verwacht).
Ik was woedend en hij zei dat hij er niets aan kon doen omdat hij het geld niet had om mij te betalen.
Hoe dan ook, Missy en ik waren erover aan het praten, en in de mist van vele drankjes besloten we dat we een concurrerend evenement zouden creëren dat groter en beter was.
Het enige probleem was dat we noch de ervaring hadden om een conferentie te starten, noch het geld om erin te steken, maar we wilden het wel waarmaken.
In mei 2003 praatten we aan de telefoon (een van de minder dan een dozijn die we de komende decennia zouden hebben) en besloten om het te laten gebeuren.
Op 19 mei 2003 werd AffiliateSummit.com geregistreerd. We hadden geen geld om een professioneel ontworpen site op te richten, enz. Dus deden we het allemaal zelf, omdat we ambitieus waren en er aan voorbijgingen.
Als ik eraan terugdenk, lijkt het op de Curb Your Enthusiasm-aflevering uit 2020, waarin Larry David een man tegenkomt die een coffeeshop exploiteert, en hij besluit een concurrerende coffeeshop naast de deur te openen.
Het oorspronkelijke plan was om in 2004 een cruiseconferentie te houden om de concurrentie aan te gaan, maar ik stelde voor om in 2003 een kleiner, goedkoper evenement te organiseren om de naam onder de aandacht te brengen en wat momentum op te bouwen.
Onze site was lelijk, we hadden geen betalingsverwerker (we gebruikten mijn PayPal-account), konden het ons niet veroorloven om deze op te nemen en hadden geen geld om een ruimte te huren. Maar we waren koppig en het ging gebeuren.
Het bleek dat een vriend zei dat de marketingafdeling van het Baruch College, destijds een paar blokken van mijn kantoor, mensen toestond gratis evenementen in hun ruimte te organiseren in ruil voor het gratis bijwonen van een aantal van hun marketingstudenten.
Ik nam contact met hen op en sloot een deal met hen, inclusief gratis A/V en alles – we hoefden alleen maar te betalen om de lunch voor de aanwezigen mee te nemen.
We besloten een lage prijs vast te stellen ($75 voor de hele dag, inclusief lunch) en riepen vervolgens om gunsten om vrienden te krijgen om het te bemannen, en onze vrienden uit de branche traden op als sponsors en sprekers.
Onze kleine onderneming was onmiddellijk winstgevend en de mensen vonden het leuk wat we deden. Een maand voor de conferentie waren we uitverkocht.
Dat eerste evenement was een grote hit en we hebben het succes meegenomen naar de cruise van 2004. De mensen in de branche waren naar ons evenement overgestapt, en de man van het andere evenement annuleerde uiteindelijk en beroofde veel andere mensen van hun geld.
In een jaar tijd evolueerde hij van het belangrijkste evenement in de branche naar een faillissement. Hij bereikte een topscore van ongeveer 200 aanwezigen. Aan het einde van onze run hadden we ongeveer 8.000 stuks in Las Vegas, en hij is allang uit de industrie verdwenen.
Daar zit een les voor u in: behandel mensen met respect en kom uw verplichtingen na, zodat u niet wordt weggevaagd door wrok.
