Cirque Berserk

Foto: Piet Hein

Bombastische spektakelshow
Gezien: 20 augustus 2017, Cultura Nova, Theater Heerlen
★★☆☆☆

Jongleurs met brandende fakkels, messenwerpers die de dame op een draaiende schijf vastpinnen, brullende motorfietsen in een bolvormige kooi; Cirque Berserk bedient zich uitsluitend van grootste gebaren. Met een troupe van meer dan dertig personen staat het Brtise circusgezelschap garant voor spektakel op spektakel. Maar na de zoveelste dubbele salto of gierende trapeze-act laten ze je ook behoorlijk murw achter. Lees verder

Groenteland (4+) – Blauw Gras, Rachel Zweije

Wroeten in de zwarte aarde
Gezien: 20 augustus 2017, Cultura Nova (Heerlen)
★★★☆☆

Lekker met je handen in de zwarte aarde wroeten, op zoek naar wortels, uien en venkels – wie wil dat nu niet? Theatergezelschap Blauw Gras nam dat als uitgangspunt voor de interactieve, beeldende jeugdvoorstelling Groenteland. De kinderen verzamelen zich rondom grote zakken aarde die verspreid staan in de schuur die naast Theater Heerlen is opgetrokken. Lees verder

Alter Ego – Nineties Productions / Paradiso Melkweg Productiehuis

Foto: Julian Maiwald

Vele gedaantes van leegte
Gezien: 13 augustus 2017, De Parade (Amsterdam)
★★★☆☆

David Byrne, frontman van new wave-groep Talking Heads, maar ook beeldend kunstenaar, componist en schrijver, bracht in 2012 het boek How Music Works uit – een verzameling teksten over de kruisbestuiving tussen cultuur en muziek. ‘Altijd bewust van de context en de tijd waarin hij leeft, hebben zijn performances vele ontwikkelingen doorgemaakt’, volgens de publiciteitstekst. Lees verder

Zeventien – Het Zuidelijk Toneel

Foto: Phile Deprez

Hokjesdenken met audiocommentaar
Gezien: 12 augustus 2017, Theaterfestival Boulevard, Verkadefabriek (Den Bosch)
★★★☆☆

Voor een nieuwe reeks voorstellingen bij Het Zuidelijk Toneel wil artistiek leider Piet Menu voorstellingen maken met niet-professionele spelers. Zeventien, gemaakt en gespeeld door vijf jonge moslima’s, is daarvan de aftrap. De voorstelling gaat over Elem Çilingir, Şeyda Bahadin, Ayisha Siddiqi (als enige toneelschoolstudent), Tuğçe Yavuz en Sanaz Mohammadi – waarvan de eerste vier fysiek op de vloer aanwezig zijn. Lees verder

Steekproef jeugdtheater op De Parade

Foto Eendje: Casper Koster

Een koning die het lachen afschaft, een rockster met mayonaiseverslaving, een praktijkcollege kippenvel: met ruim vijftien jeugdvoorstellingen is er op De Parade voor de jongste bezoeker heel wat meer te beleven dan zweefmolen en poffertjeskraam.  

Het Parool bezocht alvast vijf jeugdvoorstellingen op het festival. Conclusie: de KinderParade bestaat vooral uit vriendelijke, vrolijke voorstellingen. Het publiek wordt meer vermaakt dan uitgedaagd. Als er maar gelachen wordt, lijkt de wat eentonige leidraad. Dat is jammer, want op die manier wordt een theaterbezoek gereduceerd tot een ritje in de zweefmolen, maar dan zonder dat je op enig manier uit evenwicht wordt gebracht. Terwijl theater, en zeker ook jeugdtheater, zo veel meer kan zijn.

Wat niet wegneemt dat de bespelers van de KinderParade met aanstelijke energie de jonge festivalbezoeker enthousiast om de vinger winden. Bijvoorbeeld in Koning van Katoren (6+), waarin theatercollectief De Nachtdieren ons in vrolijke sneltreinvaart door Jan Terlouws jeugdroman heen loodst. Die snelheid komt de spanningsboog misschien niet altijd ten goede, maar de concentratieboog van het publiek wordt met de vele ontwikkelingen goed gevoed. De drie acteurs spelen alle personages. Dat doen ze zonder omslachtige kostuumwissels, maar simpelweg door goed spel. Als vertolkers van het volk van Katoren wordt het publiek volop ingezet om het avontuur tot een goed einde te brengen. De kinderen in de tent laten zich bepaald niet manipuleren door ministers met kwade zin, blijkt. Daar kunnen volwassenen nog wat van leren. Lees verder

De denderende tijd – Nieuw Utrechts Toneel

Foto: Paul Hoes

Een aanslag op de tijd
Gezien: 10 augustus 2017, Berlijnplein (Utrecht)
★★★☆☆

Op donderdagmiddag 15 februari 1894 wandelt de zesentwintigjarige Martial Bourdin richting Greenwich Park, met onder zijn arm een tijdbom. Zijn doel: een aanslag plegen op het Koninklijk Observatorium, dat tien jaar daarvoor als internationale nulmeridiaan werd gekozen. IJkpunt van de alsmaar doordenderende tijd. Bourdins aanslag mislukt; zijn bom explodeert voortijdig, en hij wordt zwaargewond maar aanspreekbaar naar het ziekenhuis gebracht, waar hij een half uur later overleed. Hij zei geen woord; geen namen, geen motief. Was Bourdin een terrorist of een visionair? Lees verder

Thibaud Delpeut: “In de rafelranden van de kunst wil ik ontmoetingen aangaan”

Publiciteitsfoto Platanov: Geert Goiris

“Als ik niet als mens was veranderd dan was ik Platonov geworden.” zegt Thibaud Delpeut. Hij waagt zich dit seizoen voor het eerst aan een tekst van Tsjechov. Keus viel op Platonov (1878), Tsjechovs eerste avondvullende stuk. “Ik heb een zwak voor het personage, omdat ik hem zo goed begrijp. Platonov is iemand die niet tegen compromissen, leugens, het sociale gedrag, conventies en kuiperij kan. Hij verliest zich vervolgens in een strijd zonder programma, een strijd tegen de mensheid, waarin hij al zijn vrienden verspeelt.”

In de personages rondom Platonov ziet Delpeut sterk deze tijdgeest terug. “Al die types die niet weten hoe ze moeten kiezen, die allemaal ontslagen willen worden van keuzestress, maar toch voortdurend in een meningenreflex schieten. Het heeft een soort koortsigheid, een dwangmatigheid die zelfkatalyserend werkt en die steeds verder weg gaat van een wezenlijk contact. Het is ontzettend ontluisterend hoe die mensen in het stuk tekeer gaan met elkaar, hoe ze vastzitten in een systeem waarin ze elkaar vasthouden maar elkaar ook wurgen.” Lees verder